تبلیغات اینترنتیclose

tehran-attorney.com

سرعت
 
 
سرعت
   

SPEED


تاریخ :  سه شنبه 20 بهمن 1394
نویسنده :  روابط عمومی

آئودی، (به آلمانی: Audi) شرکت خودروسازی آلمانی و تولیدکنندهٔ خودروهای لوکس است، که دفتر مرکزی آن در شهر اینگولشتات، ایالت بایرن، آلمان قرار دارد و مدل‌هایش را در ۹ کارخانه، که در ۸ کشور اروپایی مستقر می‌باشند، تولید می‌نماید.

شرکت آئودی در تاریخ ۱۶ ژوئیه ۱۹۰۹ توسط آگوست هورش و در شهر تسویکاو، آلمان تاسیس شد. این شرکت از سال ۱۹۶۴ یکی از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن به‌شمار می‌آید.

آئودی همراه با مرسدس بنز و ب ام و سه خودروساز مشهور و لوکس آلمانی هستند و به‌عنوان پرفروش‌ترین خودروسازان لوکس جهان، شناخته می‌شوند. سهام شرکت خودروسازی آئودی در بازار بورس فرانکفورت معامله می‌شود.

محتویات

تاریخچه

 
مرکز آئودی سیدنی، استرالیا
 
مرکز فروش آئودی در پارک جمینی
 
آئودی ۲۲۵ رودستر
 
ان‌اس‌یو ۶/۳۰
 
آئودی ای-ترون مفهومی پاریس ۲۰۱۰
 
آئودی رزمییر

شرکت خودروسازی آئودی نیز چون دیگر خودروسازان اروپایی پیشینه‌ای طولانی دارد و بیش از یک قرن پیش توسط آگوست هورش، در سال ۱۸۹۹ تاسیس گردید. این شرکت که ابتدا نامش هورش کمپانی بود، در سال ۱۹۰۱ اولین خودروی خود را، به کمک ۱۵ کارگرش تولید نمود.

این خودرو سرعتی معادل ۳۲ کیلومتر بر ساعت داشت. سال ۱۹۰۹ آگوست هورش شرکت دیگری را، به جای شرکت قبلی تأسیس کرد و آن را آئودی نامید، که در واقع ترجمه لاتین نام‌خانوادگی خودش یعنی هورش بود. در این زمان خودروهایی را تولید کرد، مانند خودروی آئودی ای که حداکثر سرعت آن، برابر ۲۲ کیلومتر بر ساعت بود.

همچنین با چند خودرو در مسابقات اتومبیل‌رانی نیز شرکت کرد. با شروع جنگ جهانی اول، شرکت آئودی مجبور به تولید جنگ‌افزار شد. آگوست هورش سال ۱۹۲۰ از مدیریت شرکت آئودی کناره‌گیری کرد، اما به عنوان عضوی از هیئت مدیره باقی‌ماند.

در سال ۱۹۲۹ خودروی ۶ سیلندر ۴۶۵۵ سی‌سی و سال ۱۹۲۹ خودروهای مدل درسدن و تسویکاو را عرضه کرد. در همین سال خودروهای ۴ و ۶ سیلندر دیگری را، تحت لیسانس شرکت پژو روانه بازار کرد.

سال ۱۹۳۰ شروع به تولید خودروهایی کوچک کرد و در این زمان ۹٫۱۷٪ درصد از بازار خودروی آلمان را، در اختیار خود داشت. با شروع جنگ جهانی دوم همانند دیگر خودروسازان دنیا، شرکت آئودی به تولید جنگ‌افزار و خودروهای جنگی پرداخت و خودروهای جنگی مدل آی‌اف‌ای‌اف و آی‌اف‌ای‌اف۸ را تولید نمود.

پس از پایان یافتن جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۵۸ شرکت مرسدس بنز حدود ۸۷٪ درصد از سهام آئودی را خریداری کرد و سال ۱۹۵۹ مابقی سهام شرکت را نیز بدست آورد، اما پس از آن، در ۱۹۶۴ گروه فولکس‌واگن ۵۰٪ درصد از سهام آئودی را، از شرکت مرسدس بنز خریداری کرد. سپس شرکتی را با همان نام، راه‌اندازی کرد و اقدام به تولید و عرضه چند مدل جدید از آئودی نمود، که مدل‌هایی چون آئودی ۶۰، آئودی ۷۵، آئودی ۸۰ و آئودی ۹۰ به این دوره زمانی اختصاص دارند. سال ۱۹۶۹ آئودی به شرکت ان‌اس‌یو پیوست و برای مدت کوتاهی، به ان‌اس‌یو آئودی تغییر نام داد.

این شرکت سال ۱۹۷۲ خودروی آئودی ۸۰ فاکس و سال ۱۹۷۴ خودروی مدل آئودی ۵۰ را عرضه کرد. پس از آن خودروهای اسپورت آئودی اس۶ و آئودی اس۸ را، با مشارکت فولکس‌واگن تولید نمود، که در مسابقات رالی به موفقیت‌های چشمگیری نیز دست یافتند.

سال ۱۹۸۶ شرکت آئودی خودروی مدل ۸۰ خود را بهبود بخشید و نمونه جدید و پیشرفته‌ای از آن ارائه کرد، که با استقبال خوبی مواجه شد و در فاصله سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۷ خودروهای سری آئودی ۵۰۰۰ را روانه بازار کرد.

در سال ۱۹۹۱ شرکت آئودی برای سومین سال پی‌درپی در بازارهای ایالات متحده آمریکا به بالاترین میزان فروش خود دست یافت و این رشد و افزایش فروش شرکت، تا سال ۲۰۰۸ با دستیابی به بازارهای آسیا ادامه داشت. به‌طوری که حدود ۶۰٪ درصد بازار آسیا را به دست گرفت.

شرکت آئودی اولین تولیدکننده خودروهای تمام گالوانیزه در جهان است، همچنین صاحب خودروی آئودی ای۸، با بدنه تمام آلومینیمی می‌باشد، که در کارخانه نکازاولم آئودی تولید شده‌است. کارخانه نکازاولم در عمل، متعلق به شرکت کواترو بوده، که از شرکت‌های زیرمجموعه آئودی به‌شمار می‌آید و تاکنون مدل‌هایی چون آئودی کواترو، آئودی لو مان کواترو، آئودی پایکس پیک کواترو، آئودی آووس کواترو، آئودی آراس۲ آوانت، آئودی آراس۴ و آئودی آراس۶ که اغلب خودروهای مفهومی می‌باشند را، با برند آئودی تولید نموده است.

خودروهای این شرکت همواره به قدرت بالای موتورهایشان، شناخته می‌شوند. علاوه بر این، آئودی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان خودروهای اسپورت و خودروهای برقی نیز می‌باشد.

ادغام‌ها و نشان تجاری

 
مرکز فروش آئودی در اینگولشتات
 
آئودی کواترو اسپایدر
 
وندرر دبلیو۲۵کی
 
آئودی ای۱ اسپورت‌بک

علامت تجاری خودروسازی آئودی، چهار حلقهٔ درهم تنیده است. این نشان، نماد پیوستن ۴ شرکت خودروسازی است، که تا آن زمان مستقل بودند، این شرکت‌ها عبارتند از: هورش، آئودی، واندرر و دی‌کی‌دبلیو. این چهار شرکت در واقع پایه‌های آئودی امروزی هستند.

هورش

نوشتار اصلی: هورش

در سال‌های پایانی قرن نوزدهم چند شرکت در آلمان در صنعت خودروسازی فعال بودند. نام یکی از این شرکت‌ها هورش بود، که در تاریخ ۱۴ نوامبر ۱۸۹۹ توسط آگوست هورش، در شهر کلن، آلمان پایه‌گذاری شد.

آگوست هورش، پایه‌گذار این شرکت و یکی از مهندسان پیشتاز در حوزهٔ خودروسازی، پیش از این که کارخانه خود را به‌طور مستقل بنیان نهد، در شرکت‌های مختلف فعالیت کرده بود که از آن جمله می‌توان به ۳ سال مدیریت وی در کارخانهٔ کارل بنز در شهر مانهایم اشاره کرد.

سال ۱۹۰۴ بود که هورش کارخانهٔ خود را در شهر "تسویکاو" پایه گذاشت. آگوست هورش ۵ سال بعد از این کارخانه جدا شد و خودروهایی که پس از آن توسط او طراحی و ساخته شدند، با نام تجاری "آئودی" به بازار عرضه شدند.

آئودی

کارخانهٔ دوم که در سال ۱۹۰۹ توسط آگوست هورش پایه‌گذاری شد، دیگر نمی‌توانست به نام او باشد. بنابراین نام "آئودی" انتخاب شد. واژه هورش (Horch) در زبان آلمانی، فعل امر از ریشه "گوش‌کردن" یا شنیدن و به معنای "گوش کن" یا بشنو است.

واژهٔ آئودی نیز همان "گوش کن" است، البته به زبان لاتین. ابتکار این ترجمه متعلق به پسر یکی از همکاران هورش بود، که در آن زمان، زبان لاتین فرا می‌گرفت. بدین ترتیب دومین کارخانه‌ای که هورش بنیان نهاده بود از ۲۵ آوریل ۱۹۱۰ و به نام شرکت خودروسازی "آئودی" در شهر "تسویکاو" شروع به کار کرد.

واندرر

نوشتار اصلی: واندرر

دو مکانیک به نام‌های یوهان بابتیست وینکلهوفر و ریچارد آدولف یِنیکه، از سال ۱۸۸۵ در شهر "کمنیتس" تعمیرگاه دوچرخه داشتند. آنان پس از یک سال، خود تولیدکنندهٔ دوچرخه شدند، که با نام "واندرر" به بازار عرضه شد.

دست‌اندرکاران این کارخانه در سال ۱۹۰۲ نخستین موتورسیکلت را ساخته و فکر تولید خودرو را در سال ۱۹۱۳ عملی کردند. نخستین اتومبیل این کارخانه "پوپشن" نام داشت. تولید خودرو در این شرکت چند دهه ادامه یافت.

دکاو

نوشتار اصلی: دکاو

این کارخانه کار خود را در سال ۱۹۰۲ با نام "راسموسِن اند اِرنست" در شهر کمنیتس آغاز کرد. جداکننده‌های روغن از بخار برای دستگاه‌هایی که با بخار آب کار می‌کردند، گِلگیر، چراغ‌های خودرو و انواع سانتریفیوژها، از جمله تولیدات شرکت دی‌کی‌دبلیو بودند.

یورگن اسکافته راسموسن، بنیانگذار دی‌کی‌دبلیو در سال ۱۹۱۶ آزمایش‌هایی را برای ساخت خودرویی بخاری، آغاز کرد که دی‌کی‌دبلیو، که مختصر شده (به آلمانی: Dampfkraftwagen) نام داشت. این شرکت در سال ۱۹۱۹ بر تولید موتورهای دوزمانه متمرکز شد. این آغازی بود برای ساخت موتورسیکلت‌هایی که از سال ۱۹۲۲ به نام دی‌کی‌دبلیو به بازار آمدند. سال ۱۹۲۸ نیز نخستین خودروی کوچک با همین نام، عرضه شد.

اتو یونیون

نوشتار اصلی: اتو یونیون

۲۲ ژوئن ۱۹۳۲ اتو یونیون، هورش و موتورسازی دکاو به ابتکار بانک دولتی "زاکسن" به هم پیوستند و "اتحادیهٔ خودروسازی" (به انگلیسی: Auto Union) را بنیان نهادند. همزمان نیز قراردادی با "واندرر" برای خرید و واگذاری این شرکت بسته شد. بدین ترتیب، کنسرنی جدید متشکل از شرکت‌های یادشده در شهر کمنیتس پایه‌گذاری شد.

این کنسرسیوم دومین کارخانهٔ بزرگ خودروسازی در آلمان آن زمان بود. لوگوی این شرکت نیز، چهار حلقهٔ در هم تنیده در نظر گرفته شد، تا نمادی برای همکاری و پیوستگی چهار خودروسازی باشد، که این کنسرسیوم را شکل می‌دادند.

البته نام‌های تجاری آئودی، واندرر، هورش و دکاو همچنان باقی ماندند. هر کدام از این برندها در قالب کنسرن، یکی از بخش‌های تولید را بر عهده داشت: دکاوموتورسیکلت و خودروهای کامپکت تولید می‌کرد، واندرر خودروهای کلاس متوسط را می‌ساخت، آئودی خودروهای کلاس متوسط گران‌تر را به بازار عرضه می‌کرد و هورش بر ساخت خودروهای لوکس کلاس‌های بالاتر، متمرکز شد.

آمار تولید

تولید بر پایه سال مالی

تولید کلی شرکت خودروسازی آئودی بر پایه هر سال مالی، در فاصله سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲ میلادی به‌صورت زیر است.

سالخودروموتور
۲۰۱۲ ۱٫۴۶۹٫۲۰۵ ۱٫۹۱۶٫۶۰۴
۲۰۱۱ ۱٫۳۶۵٫۴۹۹ ۱٫۸۸۴٫۱۵۷
۲۰۱۰ ۱٫۱۵۰٫۰۱۸ ۱٫۶۴۸٫۱۹۳
۲۰۰۹ ۹۳۲٫۲۶۰ ۱٫۳۸۴٫۲۴۰
۲۰۰۸ ۱٫۰۲۹٫۰۴۱ ۱٫۹۰۱٫۷۶۰
۲۰۰۷[۱] ۹۸۰٫۸۸۰ ۱٫۹۱۵٫۶۳۳
۲۰۰۶ ۹۲۶٫۱۸۰ ۱٫۸۹۵٫۶۹۵
۲۰۰۵ ۸۱۱٫۵۲۲ ۱٫۶۹۵٫۰۴۵
۲۰۰۴ ۷۸۴٫۹۷۲ ۱٫۴۸۵٫۵۳۶
۲۰۰۳ ۷۶۱٫۵۸۲ ۱٫۳۴۲٫۸۸۳
۲۰۰۲ ۷۳۵٫۹۱۳ ۱٫۲۸۴٫۴۸۸
۲۰۰۱ ۷۲۷٫۰۳۳ ۱٫۲۲۵٫۴۴۸
۲۰۰۰ ۶۵۰٫۸۵۰ ۱٫۱۸۷٫۶۶۶

تولید بر پایه مدل

در جدول زیر شمار دستگاه خودرو، با توجه به مدل‌هایی که تنها در کارخانجات مربوط به آئودی تولید شده‌اند، در فاصله سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ درج شده‌است.

 آئودی ای۱آئودی ای۲آئودی ای۳آئودی ای۴آئودی ای۵آئودی ای۶آئودی ای۷آئودی ای۸آئودی کیو۳آئودی کیو۵آئودی کیو۷آئودی تی‌تیآئودی آر۸
[۲] ۱۹۹۸ ۱۴۳٬۹۷۴ ۲۷۱٬۱۵۲ ۱۷۴٬۸۶۷ ۱۵٬۳۵۵ ۱۳٬۶۸۲
[۲] ۱۹۹۹ ۱۴۳٬۵۰۵ ۲۵۲٬۵۱۴ ۱۶۲٬۵۷۳ ۱۴٬۶۳۶ ۵۲٬۵۷۹
[۳] ۲۰۰۰ ۳۲٬۱۶۴ ۱۳۶٬۱۴۱ ۲۳۱٬۸۶۹ ۱۸۰٬۷۱۵ ۱۲٬۸۹۴ ۵۶٬۷۷۶
[۴] ۲۰۰۱ ۴۹٬۳۶۹ ۱۳۱٬۰۸۲ ۳۰۸٬۷۷۸ ۱۸۶٬۴۶۷ ۱۱٬۷۰۸ ۳۹٬۳۴۹
[۵] ۲۰۰۲ ۳۷٬۵۷۸ ۱۲۵٬۵۳۸ ۳۶۰٬۲۶۷ ۱۷۸٬۷۷۳ ۱۰٬۹۴۲ ۳۴٬۷۱۱
[۶] ۲۰۰۳ ۲۷٬۳۲۳ ۱۵۹٬۴۱۷ ۳۵۳٬۸۳۶ ۱۶۸٬۶۱۲ ۲۱٬۷۴۸ ۳۲٬۳۳۷
[۷] ۲۰۰۴ ۱۹٬۷۴۵ ۱۸۱٬۲۷۴ ۳۴۵٬۲۳۱ ۱۹۵٬۵۲۹ ۲۲٬۴۲۹ ۲۳٬۶۰۵
[۸] ۲۰۰۵ ۱۰٬۰۲۶ ۲۲۴٬۹۶۱ ۳۳۷٬۷۰۵ ۲۱۵٬۴۳۷ ۲۱٬۵۱۵ ۱٬۱۸۵ ۱۲٬۳۰۷
[۹] ۲۰۰۶ ۲۳۱٬۷۵۲ ۳۴۱٬۱۱۰ ۴۸۷ ۲۲۹٬۰۲۱ ۲۲٬۴۶۸ ۷۲٬۱۶۹ ۲۳٬۶۷۵ ۱۶۴
[۱۰] ۲۰۰۷ ۲۳۱٬۱۱۷ ۲۸۹٬۸۰۶ ۲۵٬۵۴۹ ۲۴۳٬۸۴۲ ۲۲٬۱۸۲ ۱۶۲ ۷۷٬۳۹۵ ۵۶٬۷۶۶ ۴٬۱۲۵
[۱۱] ۲۰۰۸ ۲۲۲٬۱۶۴ ۳۷۸٬۸۸۵ ۵۷٬۶۵۰ ۲۱۴٬۰۷۴ ۲۰٬۱۴۰ ۲۰٬۳۲۴ ۵۹٬۰۰۸ ۴۱٬۷۸۹ ۵٬۶۵۶
[۱۲] ۲۰۰۹ ۲۰۶٬۷۴۷ ۲۸۲٬۰۳۳ ۸۴٬۸۸۳ ۱۸۲٬۰۹۰ ۸٬۵۹۹ ۱۰۵٬۰۷۴ ۲۷٬۹۲۹ ۲۲٬۸۲۱ ۲٬۱۰۱
[۱۳] ۲۰۱۰ ۵۱٬۹۳۷ ۱۹۸٬۹۷۴ ۳۰۶٬۲۹۱ ۱۱۱٬۲۷۰ ۲۱۱٬۲۵۶ ۸٬۴۹۶ ۲۲٬۴۳۵ ۱۵۴٬۶۰۴ ۴۸٬۹۳۷ ۲۶٬۲۱۷ ۳٬۴۸۵
[۱۴]۲۰۱۱ ۱۱۷٬۵۶۶ ۱۸۹٬۰۶۸ ۳۲۱٬۰۴۵ ۱۱۱٬۷۵۸ ۲۴۱٬۸۶۲ ۳۷٬۳۰۱ ۳۸٬۵۴۲ ۱۹٬۶۱۳ ۱۸۳٬۶۷۸ ۵۳٬۷۰۳ ۲۵٬۵۰۸ ۳٬۵۵۱
[۱۵]۲۰۱۲ ۱۲۳٬۱۱۱ ۱۶۴٬۶۶۶ ۳۲۹٬۷۵۹ ۱۰۳٬۳۵۷ ۲۸۴٬۸۸۸ ۲۸٬۹۵۰ ۳۵٬۹۳۲ ۱۰۶٬۹۱۸ ۲۰۹٬۷۹۹ ۵۴٬۵۵۸ ۲۱٬۸۸۰ ۲٬۲۴۱

تولید خودرو

مدل‌های کنونی

مدل‌هایی از آئودی، که در سال ۲۰۱۲ تولید شده یا در حال تولید می‌باشد، در فهرست زیر جای گرفته است.

خودروهای آئودی
آئودی ای۱ Audi A1 Ambition – Frontansicht, 31. Dezember 2012, Ratingen.jpg سوپرمینی
  • ۳-در هاچ‌بک
  • ۵-در اسپورت‌بک
آئودی ای۳ Audi - A3 - Mondial de l'Automobile de Paris 2012 - 202.jpg خودروی کامپکت خانواده
  • ۳-در هاچ‌بک
  • خودروی سواری (سالن)
  • ۵-در اسپورت‌بک
  • Cabriolet
آئودی ای۴ Audi A4 DTM Edition front.JPG خودروی کامپکت سواری
  • خودروی سواری
  • آوانت
  • خودروی خیابانی
آئودی ای۵ Audi A5 Coupé S line.JPG خودروی کامپکت سواری
  • کوپه
  • ۵-در اسپورت‌بک
  • کابریولت
آئودی ای۶ 75px خودروی سواری
  • خودروی سواری
  • آوانت
  • خودروی خیابانی
آئودی ای۷ 2012 Audi A7 -- 07-07-2011 1.jpg خودروی سواری
  • ۵-در اسپورت‌بک
آئودی ای۸ Audi A8 D4 4.2 TDI quattro.JPG خودروی لوکس
  • خودروی سواری
آئودی کوپه و اس‌یووی
آئودی تی‌تی Audi TT Coupé 2.0 TFSI (8J) – Frontansicht, 19. Mai 2011, Velbert.jpg کامپکت اسپورت
  • کوپه
  • رودستر
آئودی آر۸ Audi R8 V10 – Frontansicht, 13. März 2011, Wuppertal.jpg سوپر خودرو
  • کوپه
  • اسپایدر
آئودی کیو۳ Audi Q3 2.0 TDI quattro S tronic Samoaorange.JPG کامپکت اس‌یووی
  • اس‌یووی
آئودی کیو۵ Audi Q5 front 20090404.jpg کامپکت اس‌یووی
  • اس‌یووی
آئودی کیو۷ 2009-2010 Audi Q7 3.0 TDI quattro 01.jpg کراس‌آور اس‌یووی
  • اس‌یووی

مدل‌های اس و آراس

مدل‌های اس (اسپورت)
آئودی اس۴ 2012-03-07 Motorshow Geneva 4621.JPG خودروی کامپکت
  • سواری (سالن)
  • آوانت
آئودی اس۵ Audi S5 Coupé – Heckansicht, 3. Juli 2011, Velbert.jpg خودروی کامپکت
  • کوپه
  • کابریولت
  • ۵-در اسپورت‌بک
آئودی اس۶[۱۶] 2013 Audi S6 -- 2012 DC.JPG خودروی سواری
  • سواری (سالن)
  • آوانت
آئودی اس۷[۱۷] Audi A7 Sportback S line 3.0 TDI quattro S tronic Ipanemabraun Heck.JPG خودروی سواری
  • ۵-در اسپورت‌بک
آئودی اس۸[۱۸] Audi A8 D4.jpg خودروی لوکس
  • سواری
آئودی تی‌تی‌اس Audi TT S -- 2011 DC.jpg خودروی اسپورت کامپکت
  • کوپه
  • رودستر
مدل‌های آراس (ریسینگ/اسپورت)
آئودی آراس۴ Audi RS4 B7 Limo.jpg خودروی سواری
  • آوانت
آئودی آراس۵ Audi RS5 front.jpg خودروی سواری
  • کوپه
  • کابریولت
آئودی آراس۷ 2014 Audi RS7.jpg خودروی کامپکت اسپورت
  • ۵-در اسپورت‌بک
آئودی تی‌تی آراس Audi TT-RS.jpg خودروی کاوپکت اسپورت
  • کوپه
  • رودستر

حمایت‌های مالی

شرکت خودروسازی آئودی تعداد زیادی از باشگاه‌های ورزشی را، در کشورهای مختلف جهان، تحت حمایت‌های مالی خود قرار می‌دهد. این شرکت در ورزش‌های مختلف مشارکت می‌نماید ولی در سال‌های گذشته تمرکز اصلی آن، بر ورزش فوتبال بوده‌است.

آئودی باشگاه‌های فوتبال زیادی را، تحت حمایت مالی خود دارد و در: باشگاه فوتبال بایرن مونیخ، باشگاه فوتبال هامبورگ، باشگاه فوتبال نورنبرگ، باشگاه فوتبال بروسیا مونشن‌گلادباخ، باشگاه فوتبال چلسی، باشگاه فوتبال رئال مادرید، باشگاه فوتبال آ.ث. میلان، باشگاه فوتبال بارسلونا، باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام مشارکت مالی مستقیم داشته و یا برند آئودی بر روی پیراهن این باشگاه‌ها دیده می‌شود.

موفقیت‌ها

از جمله نقاط برجسته تکنیکی این شرکت خودروسازی، طراحی و تولید موتور ۵ سیلندری بود، که در اواخر دهه ۱۹۷۰ بر روی سری آئودی ۱۰۰ عرضه شد. توربوشارژ ۴ دبلیو دی، که در مدل کواترو در سال ۱۹۸۰ و ۱۹۸۱ استفاده شد. از دیگر نقاط قوت این شرکت بود.

شرکت آئودی اولین تولیدکننده خودروهای تمام گالوانیزه در جهان است، که از این نمونه می‌توان به خودروی آئودی ای۸ اشاره نمود، که بدنه‌ای تمام آلومینیمی را داراست.

این شرکت همچنین دارای خودروهایی با بالاترین قدرت موتور نیز هست. در اواخر سال ۱۹۹۸، شرکت آئودی، برند ایتالیایی لامبورگینی را به قیمت ۱۱۰ میلیون دلار خرید.

علاوه بر این، آئودی از بزرگترین تولیدکنندگان خودروهای اسپورت جهان به‌شمار می‌آید. از دیگر نقاط قوت این شرکت می‌توان به تولید گسترده خودروهای برقی در سال‌های گذشته، اشاره نمود.

برند و شعار

نام این شرکت از فامیل بنیانگذارش، آگوست هورش گرفته شده است. هورش به معنی «شنیدن» در لاتین آئودی می‌باشد. شعار این شرکت (به آلمانی: Vorsprung durch Technik) به معنی: «پیشرفت به وسیله تکنولوژی» است. آئودی در ایالات متحده آمریکا شعار Truth in Engineering را استفاده می‌کند که در فارسی «حقیقت در مهندسی» ترجمه می‌شود.



:: موضوعات مرتبط: | بازدید : 177
:: برچسب‌ها: ,
تاریخ :  سه شنبه 20 بهمن 1394
نویسنده :  روابط عمومی

مازراتی، (به ایتالیایی: Maserati) شرکت خودروسازی ایتالیایی و تولیدکننده خودروهای لوکس است، که در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۱۴ توسط برادران مازراتی، در شهر بولونیا، راه‌اندازی شد.[۱]

شرکت مازراتی از ۱۹۹۳ تاکنون، متعلق به کمپانی فیات می‌باشد و در حال حاضر دفتر مرکزی و کارخانه تولیدی اصلی آن، در شهر مودنا، ناحیه امیلیا-رومانیا، ایتالیا قرار دارد.

در ساختار سازمانی گروه فیات، مازراتی همواره به‌عنوان زیرمجموعه شرکت فراری محسوب می‌شد، ولی اخیرأ به‌همراه آلفا رومئو، بخش اصلی خودروهای اسپورت فیات را، تولید می‌نماید.

محتویات

تاریخچه

برادران مازراتی

نوشتار اصلی: برادران مازراتی
 

کمپانی خودروسازی مازراتی در ماه دسامبر سال ۱۹۱۴ فعالیت خود را آغاز نمود. این شرکت توسط برادران مازراتی؛ به نام‌های آلفیری، بیندو، کارلو، اتوره و ارنستو تاسیس شد. آنها در سال‌های نخست قرن بیستم فعالیتشان را در شرکت اتومبیل‌سازی دیاتو آغاز نمودند و خودروهای مسابقه‌ای ۲لیتری طراحی شده توسط آلفیری، بیندو و ارنستو برای دیاتو، قهرمانی مسابقات اتومبیل‌رانی گرند پریکس را به ارمغان آورد.

در ۱۹۲۶ کمپانی دیاتو تولید خودروهای مسابقه‌ای خود را متوقف کرد و برادران مازراتی از این شرکت جدا شدند و بر روی شرکت تازه تاسیس خود؛ مازراتی، تمرکز نمودند، که فعالیت آنها به ساخت خودروهای ۴، ۶، ۸ و ۱۶ سیلندر مسابقه‌ای و شرکت در مسابقات اتومبیل‌رانی محدود می‌شد.

یکی از نخستین اتومبیل‌های ساخته شده توسط برادران مازراتی، که آلفیری رانندگی آن را برعهده داشت، در ۱۹۲۶ مقام اول را در مسابقات تارگا فلوریو کسب نمود. سال ۱۹۳۲ برادر بزرگتر، یعنی آلفیری مازراتی درگذشت و کارلو نیز از شرکت جدا شد، ولی ۳ برادر دیگر، برای ۵ سال، هدایت شرکت را ادامه دادند.

مالکیت آدولفو اورسی

 

در سال ۱۹۳۷ سه برادر مازراتی، سهام خود را به شرکت آدولفو اورسی واگذار کردند، اما به‌عنوان مهندس، در تولید خودرو در این شرکت، به کار خود ادامه دادند.

در این زمان نیز شرکت مازراتی همچنان به تولید خودروهای مسابقه‌ای می‌پرداخت، که در مسابقات رالی نیز موفقیت‌های زیادی به دست آورد.

مازراتی حتی در برابر غول‌های خودروسازی آلمانی مانند مرسدس بنز و آتو یونیون در سال‌های ۱۹۳۹ و ۱۹۴۰ هم موفقیت‌های فراوانی را کسب کرد. یکی از خودروهای موفق مازراتی در مسابقات رالی، خودروی مازراتی سی‌تی‌اف۸ بود، که موفق به کسب عنوان قهرمانی در مسابقات گرند پریکس شد.

با شروع جنگ جهانی دوم، مازراتی هم مانند دیگر خودروسازان، به تولیدات جنگی پرداخت و خودروی نظامی وی۱۶ را برای رهبر وقت ایتالیا؛ بنیتو موسولینی تولید کرد. وی۱۶ اندکی پیش از آن که فردیناند پورشه شروع به تولید اتومبیل فولکس‌واگن برای آدولف هیتلر نماید، تولید گردید. با پایان جنگ، شرکت تولیدات عادی خود را از سرگرفت و خودروهای سری مازراتی ای۶ را به بازار عرضه کرد.

در ادامه، شرکت مازراتی با جذب متخصصان، بیشتر تمرکز خود را روی ماشین‌های مسابقه‌ای قرار داد. در این دوران علاوه بر خودروهای مسابقه، اتومبیل‌های ۴سی‌ال‌تی، ۸سی‌ال‌تی و معروف‌ترین خودروی آن دوره خود یعنی ای۶جی‌سی‌اس را هم تولید و عرضه کرد. سال ۱۹۵۷ تیم مازراتی با خودروی مازراتی ۲۵۰اف توانست موفقیت چشمگیری را به دست آورد.

از دیگر خودروهای مازراتی در این زمان می‌توان به مدل‌های مازراتی ۲۰۰اس، مازراتی ۳۰۰اس، مازراتی ۳۵۰اس، مازراتی ۴۵۰اس و مازراتی تیپو ۶۱ تا سال ۱۹۶۱ اشاره کرد.

مازراتی پس از سال ۱۹۵۷ از تولید خودروهای مسابقه‌ای کاست و تمرکز خود را روی خودروهای کلاس‌های دیگر معطوف کرد و اولین خودروی ۶ سیلندر خود، بنام مازراتی ۳۵۰۰ را تولید نمود، که از بدنه‌ای تمام آلومینیمی ساخته‌شده بود. در سال بعد نمونه ۸ سیلندر با همان طراحی قبلی ساخته شد، که تحت نام مازراتی ۵۰۰۰ جی‌تی به بازار عرضه گردید.

خودروی بعدی این شرکت مازراتی سبرینگ نام داشت و در سال ۱۹۶۲ رونمایی شد. یک سال بعد در ۱۹۶۳ خودروی کوپه مازراتی میسترال وارد بازار شد، که در ۱۹۶۴ طرح اسپایدر آن نیز ساخته شد، که هر دو مدل توسط پیترو فروا طراحی شده‌بود.

فروا در سال ۱۹۶۳ نخستین خودروی ۴ در مازراتی را نیز طراحی نمود که با نام مازراتی کواتروپورو روانه بازار شد. در ۱۹۶۷ مدل دو صندلی مازراتی گیبلی طراحی گردید.

مالکیت سیتروئن

 

سال ۱۹۶۸ مازاراتی توسط شرکت فرانسوی سیتروئن خریداری شد و نخستین خودروی آن، تحت مدیریت سیتروئن، در سال ۱۹۶۹ ارائه شد، که مازراتی ایندی نام داشت. در ادامه، سال ۱۹۷۱ خودروی مازراتی بورا به تولید انبوه رسید.

بلافاصله مدل‌های مازراتی تحت مدیریت سیتروئن، یکی پس از دیگری طراحی و تولید گردید، که شامل: مازراتی مراک، مازراتی کمسین و مازراتی کواتروپورو ۲ بود.

با شروع بحران نفتی سال ۱۹۷۳ و در پی گران شدن قیمت بنزین و افت بازار جهانی خودرو، ترمز توسعه شرکت مازراتی و سیتروئن کشیده‌شد و تا بدان‌جا پیش رفت، که سیتروئن تا آستانه ورشکستگی در ۱۹۷۴ قرار گرفت.

در ۲۳ می ۱۹۷۵ پس از ادغام دو شرکت پژو و سیتروئن و تاسیس کمپانی جدید پژو سیتروئن، مدیریت جدید تصمیم به واگذاری شرکت مازراتی گرفت.

مالکیت دتوماسو

 
مازراتی برلینتا

سال ۱۹۷۵ شرکت بنلی، که خود از شرکت‌های زیرمجموعه دتوماسو محسوب می‌شد و هر دو متعلق به راننده بازنشسته آرژانتینی؛ آلساندرو دتوماسو بود، شرکت مازراتی را از سیتروئن خریداری کرد.[۲]

در ۱۹۷۶ نخستین مدل تحت مدیریت دتوماسو تولید شد، که مازراتی کیالامی نام داشت. سپس در ۱۹۷۹ سری سوم از مدل کواتروپورو؛ بنام مازراتی کواتروپورو ۳ عرضه گردید.

در اوایل دهه ۱۹۸۰ در خودروهای مازراتی تغییراتی ایجاد شد، که شامل تغییر در طراحی موتور و همچنین کاهش قیمت خودروها بود. مدل‌های مازراتی بای‌توربو و مازراتی کاریف از آن دسته بودند.

آخرین خودرویی که بر پایه مدل بای‌توربو ساخته شد؛ مازراتی مسابقه نام داشت. دو خودروی کوپه طرح جدید مازراتی که به‌ترتیب در سال‌های ۱۹۹۰ و ۱۹۹۲ عرضه شدند؛ مازراتی شامال و مازراتی گیبلی ۲ بودند.

مشارکت با کرایسلر

در اوایل دهه ۱۹۹۰ بخشی از سهام مازراتی توسط شرکت کرایسلر خریداری شد و در پی آن، دو مدل خودرو با مشارکت مازراتی و کرایسلر نیز تولید گردید، که شامل کرایسلر تی‌سی بر اساس مازراتی و مازراتی بارچتا بودند، ولی بعلت مصادف شدن با ورشکستگی کرایسلر، هیچگاه به تولید انبوه نرسیدند.[۳]

مالکیت فیات

 

سال ۱۹۹۳ شرکت فیات با سرمایه‌گذاری در مازراتی هدایت آن را به دست گرفت.[۴]

در سال ۱۹۹۸ با طراحی و تولید مازراتی ۳۲۰۰ جی‌تی تحت مدیریت فیات، فصل جدیدی از تاریخچه مازراتی آغاز شد، که بلافاصله به عرضه مدل‌هایی چون مازراتی کوپه و مازراتی اسپایدر انجامید، که مدل کوپه به‌عنوان بهترین خودروی جهان در سال ۲۰۰۲ تبدیل شد. سپس مدل مازراتی گران‌توریزمو به بازار عرضه شد.

مالکیت فراری

سال ۱۹۹۷ مازراتی به فیات اتومبیلز واگذار شد و این شرکت نیز ۵۰٪ درصد از سهام مازراتی را به شرکت فراری فروخت، هر چند که بخشی از سهام فراری نیز در اختیار فیات اتومبیلز بود و در مجموع همه این شرکت‌ها زیر چتر شرکت فیات قرار دارند.

از آن پس شرکت مازراتی دست به تولیدات محبوب‌تر و موفق‌تری زد و در حال حاضر به عنوان یکی از شرکت‌های تحت کنترل فیات به تولید خودرو مشغول است.

خودروهای فعلی

مازراتی کواتروپورومازراتی گیبلی ۳مازراتی گران‌توریزمومازراتی گران‌کابریومازراتی کوبَنگ
  • ۴ در سالن
  • ۴ در سالن
  • ۲+۲ گراند
  • کانورتیبل
  • ۵ در اس‌یووی
Geneva MotorShow 2013 - Maserati Quattroporte grey front right view.jpg Maserati Ghibli - AutoShanghai 2013 (01).JPG Maserati GranTurismo front 20071104.jpg Maserati Gran Cabrio Goodwood.jpg Maserati Kubang front.jpg

مازراتی در بازار ایران

کمپانی اتومبیل سازی مازراتی که تحت مالکیت فیات ایتالیا قرار دارد، بازار ایران را نیز، برای بازایابی و فروش محصولات خود انتخاب کرده‌است.[۵][۶]



:: موضوعات مرتبط: | بازدید : 214
:: برچسب‌ها: ,
تاریخ :  سه شنبه 20 بهمن 1394
نویسنده :  روابط عمومی

مرسدس بنز، (به آلمانی: Mercedes-Benz) شرکت خودروسازی آلمانی است، که در زمینه طراحی و ساخت انواع خودرو، کامیون، اتوبوس و موتورهای درون‌سوز، همچنین ارائه خدمات مالی (لیزینگ و بیمه اتومبیل) و نیز تعمیر خودرو فعالیت می‌نماید.

کارخانه مرکزی شرکت مرسدس بنز در منطقه زیندل فینگن واقع در شهر اشتوتگارت قرار دارد.[۲]

این شرکت ادامه قدیمی‌ترین سازنده خودروهای بنزینی در جهان، یعنی دایملر-موتورن-گیزلشافت است، که در سال ۱۸۹۰ توسط گوتلیب دایملر و ویلهلم مایباخ تأسیس شده بود. شاخه دیگر از مرسدس-بنز، کمپانی بنز آگ می‌باشد، که در سال ۱۸۸۳ توسط کارل بنز راه‌اندازی شد.

در سال ۱۹۰۰ گوتلیب دایملر درگذشت و در ۱۹۰۲ پس از انعقاد قراردادی میان ویلهلم مایباخ و امیل جلینک، شرکت دی‌ام‌جی تولید اتومبیل با برند مرسدس، که از ابتدای نام دختر جلینک، یعنی مرسدس جلینک گرفته شده بود را، آغاز کرد.

در سال ۱۹۲۶ شرکت دایملر-بنز از ادغام دو شرکت دایملر-موتورن-گیزلشافت و بنز اند سی تأسیس شد و از تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۲۶ کارخانجات دو شرکت، تولیدات خود را، با برند مرسدس بنز، به بازار عرضه کردند.[۳]

در سال ۱۹۹۸ پس از ادغام دایملر-بنز با شرکت خودروسازی آمریکایی کرایسلر و تشکیل دایملرکرایسلر آگ، این شرکت مدیریت مرسدس-بنز را در اختیار گرفت. در سال ۲۰۰۷ در پی خریداری کرایسلر، توسط شرکت مدیریت سرمایه سربروس و انحلال دایملرکرایسلر، شرکت دایملر آگ تشکیل شد.

امروزه مرسدس بنز یکی از زیرمجموعه‌های شرکت دایملر آ گ به‌شمار می‌آید و همراه با آئودی و ب‌ام‌و سه خودروساز مشهور و لوکس آلمانی هستند، که به‌عنوان پرفروش‌ترین خودروسازان لوکس جهان، شناخته می‌شوند.

محتویات

تاریخچه

ریشه‌های تأسیس شرکت مرسدس بنز، به سال ۱۹۲۶ بازمی‌گردد، که در پی ادغام دو شرکت خودروساز آلمانی، یعنی بنز اند سی (تأسیس در ۱۸۸۳ توسط کارل بنز) و دایملر-موتورن-گیزلشافت (تأسیس در ۱۸۹۰ توسط گوتلیب دایملر و ویلهلم مایباخ) دایملر-بنز راه‌اندازی شد.

با تشکیل شرکت ادغامی، ضرورت استفاده از یک نام تجاری مشترک احساس می‌شد، چرا که در یک سو شرکت بنز آگ قرار داشت، که از سال ۱۸۸۳ تا هنگام تشکیل شرکت جدید، برای بیش از ۴۰ سال، اتومبیل‌هایی با برند بنز تولید می‌نمود. در سوی دیگر، شرکت دایملر-موتورن-گیزلشافت (به‌اختصار دی‌ام‌جی) قرار داشت، که در سال ۱۸۹۰ توسط گوتلیب دایملر و ویلهلم مایباخ راه‌اندازی شده بود. این شرکت برای نخستین بار از موتورهای چهارزمانه و کاربراتور در اتومبیل‌های خود استفاده نمود، ولی در پی درگذشت دایملر در سال ۱۹۰۰ و انعقاد قراردادی میان مایباخ و امیل جلینک، شرکت دی‌ام‌جی، اتومبیل‌های خود را با برند مرسدس (که از ابتدای نام دختر جلینک، یعنی مرسدس جلینک گرفته شده بود) عرضه می‌کرد.

از تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۲۶ خودروهای تولید شده توسط کارخانجات شرکت جدید، با برند مرسدس بنز به بازار عرضه گردید.[۴]

دهه ۱۹۲۰

در اواخر دهه ۱۹۲۰ میلادی، مرسدس بنز پس از تثبیت خود در بازار خودرو، به عرصه مسابقات اتوموبیلرانی وارد شد، همچنین در ساخت مدل‌های مخصوص و گران‌قیمت، نیز مشهور شده بود. یکی از نمونه‌های بسیار خوب این دهه مدل مرسدس-بنز اس‌ال‌کا است، که در سال ۱۹۲۸ ساخته شد و در سال ۱۹۹۹ یکی از ۲۶ نامزد برای عنوان اتومبیل قرن بود.

موتور مرسدس بنز اس‌ال‌کا شش سیلندر با حجم ۷٫۱ لیتر بود و می‌توانست ۱۹۷ اسب بخار قدرت تولید کند. اس‌ال‌کا به سرعت به ماشینی محبوب در پیست مسابقات تبدیل شد، که نه تنها مرسدس بنز، بلکه تیم‌های دیگر نیز از آن استفاده کردند. طبق اسناد مرسدس بنز، ۳۳ دستگاه از این مدل بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۲ ساخته شد، که بیش از نیمی از آنها برای مسابقات بود. در سال ۲۰۰۴ یکی از آن‌ها به قیمت ۷٫۵ میلیون دلار در یک حراجی فروخته شد.

دهه ۱۹۳۰

در سال ۱۹۳۴ مرسدس بنز با دو مدل جدید اما کاملاً متفاوت، رهسپار نمایشگاه خودروی برلین شد. مرسدس بنز ۱۳۰ که اولین اتومبیلی بود، که بنز با موتور عقب تولید کرد و دیگری مدل مرسدس بنز ۵۰۰کا، که بر پایه مدل اس‌ال‌کا، برای جلب نظر خریداران ثروتمند ساخته شد، که با فروش شمار زیادی از این مدل، مرسدس بنز نیز در صف تولیدکنندگان خودروهای لوکس قرار گرفت.

جهان در دهه ۱۹۳۰ میلادی، هنوز سال‌ها با بحران انرژی فاصله داشت، اما کم بودن تعداد جایگاه‌های سوخت، رانندگان را به میزان مصرف سوخت خودروهایشان، حساس کرده بود.

برای حل این مشکل، مرسدس بنز، در فوریه ۱۹۳۶ مدل مرسدس بنز ۲۶۰دی را عرضه کرد، که اولین اتومبیل با موتور دیزل در جهان بود. حجم این موتور چهار سیلندر ۲٫۶ لیتر بود و ۴۵ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. این ماشین می‌توانست با یک باک، ۵۰۰ کیلومتر حرکت کند. این مصرف کم ابتدا مورد توجه رانندگان تاکسی قرار گرفت. اما جذابیتش به این محدود نشد و ساخت آن آغازگر روندی در صنعت خودروسازی شد که تا امروز ادامه دارد.

دهه ۱۹۴۰

در طول دهه ۱۹۴۰ میلادی به دلیل وقوع جنگ جهانی دوم، مرسدس بنز هیچ مدل جدیدی تولید نکرد.

دهه ۱۹۵۰

پس از جنگ جهانی دوم، مرسدس بنز ۳۰۰ اولین اتومبیلی بود، که توسط این شرکت به طور کامل طراحی و ساخته شد. این مدل پس از آنکه کنراد آدناور، اولین صدراعظم آلمان غربی از آن استفاده کرد، به آدناور مرسدس معروف شد.

امکانات لوکس این اتومبیل، بسیار جلوتر از زمانش بود. رادیو ساخت کارخانه بکر، سیستم تلفن موبایل وی‌اچ‌اف، ماشین تایپ، میز تحریر، پرده و سقف شیشه‌ای، از جمله این امکانات بود. از این سری مدل‌های کوپه و کابریوله نیز ساخته شد.

این شرکت، در سال ۱۹۵۴ مدل مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال را تولید نمود. ایده ساخت این اتومبیل، با هم‌فکری مکس هافمن، فروشنده اتومبیل‌های خارجی، در ایالات متحده آمریکا، به نتیجه رسید و برخلاف رسم همیشگی، آن را به جای آلمان، در نمایشگاه خودروی نیویورک رونمایی کرد. مهم‌ترین مشخصه این اتومبیل، درهای آن بود، که شبیه به بال پرندگان باز می‌شد. مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال با حداکثر سرعت ۲۲۵ کیلومتر در ساعت، سریع‌ترین ماشین زمان خود بود.

دو سال بعد، در ۱۹۵۶ مرسدس بنز ۱۹۰اس‌ال عرضه شد، که اگر چه از نظر فنی قابلیت‌های ۳۰۰اس‌ال را نداشت، اما به همان اندازه پرطرفدار بود.

بین سال‌های ۱۹۵۳ تا سال ۱۹۵۹، مرسدس بنز با عرضه سری دبلیو۱۸۰ نسل تازه‌ای از اتومبیل را ساخت، که به پونتون مشهور شد. مدل‌های پونتون از نظر ظاهری کمتر به خودروهای قبل از جنگ، با گلگیرهای بزرگ جلو شباهت داشتند. بسیاری این مدل را جد بزرگ کلاس ای مرسدس بنز می‌نامند.

دهه ۱۹۶۰

با آغاز دهه ۱۹۶۰، مرسدس بنز با فکر جایگزینی پونتون، که ایده آن از سدان‌های دهه چهل آمریکایی گرفته شده بود، مدل مرسدس بنز دبلیو۱۱۱ را طراحی کرد. این اتومبیل با توجه به سلیقه خریداران اروپایی و آمریکایی طراحی شد و در ساخت آن به ایمنی سرنشینان اهمیت بیشتری داده شد. پشت این مدل، به پیروی از مد روز، شبیه به دم ماهی بود. تا سال ۱۹۷۱ حدود سیصد و هفتاد هزار دستگاه از دبلیو۱۱۱ فروخته شد.

مرسدس بنز همیشه نامی آشنا بین سران دولت‌ها و ثروتمندان بوده است، اما مدل مرسدس-بنز ۶۰۰، که در سال ۱۹۶۳ تولید شد، میان خودروهای لیموزین و لوکس از بقیه مشهورتر است. شاید یکی از دلایل این شهرت، کم بودن رقبای چنین محصولی در آن سال‌ها بود. در حالی که تنها شرکت‌های رولز-رویس موتور کارز، بنتلی و کادیلاک خودروهای کلاس لیموزین را تولید می‌کردند، مرسدس-بنز ۶۰۰ به سرعت به عنوان ماشین تشریفات جایش را باز کرد.

مرسدس بنز دبلیو۱۱۳ در ۱۹۶۳ توسط پال براک طراحی شد، که تولید آن تا سال ۱۹۷۲ ادامه داشت. نیمی از ۲۳ هزار دستگاهی که از این اتومبیل تولید شد، در آمریکا به فروش رفت و کمتر از پنج هزار دستگاه آن به کشورهای دیگر صادر گردید.

در اواسط دهه ۱۹۶۰ و در سال ۱۹۶۵ مدل مرسدس-بنز کلاس-اس برای نخستین بار عرضه شد. آخرین خودروهای بنز که در دهه ۱۹۶۰ وارد بازار گردید، مدل‌های مرسدس بنز دبلیو۱۱۴ و مرسدس بنز سی۱۱۱ بودند، که بترتیب در سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹ تولید شدند.

دهه ۱۹۷۰

در آوریل سال ۱۹۷۱ نسل تازه‌ای از مدل‌های اس‌ال با کد مرسدس بنز آر۱۰۷ و سی۱۰۷ به بازار عرضه شد. هیئت مدیره مرسدس بنز برای تولید این خودرو به صورت رودستر تردید داشت. مهمترین بازار این محصول در آمریکا بود و مدیران بنز نگران بودند، که قوانین سختگیرانه‌ای که برای ایمنی اتومبیل‌های روباز در ایالات متحده آمریکا در حال تصویب بود، فروش این خودرو را مشکل کند.

اما سرانجام قرار شد با توجه بیشتر به ایمنی، این اتومبیل در کلاس رودستر ساخته شود و این امکان باشد، تا یک سقف فلزی نیز روی آن نصب شود. در این سری برای اولین بار از یک موتور ۸ سیلندر استفاده شد.

این اتاق بنز، ۱۸ سال تولید شد و بعد از سری جی، طولانی‌ترین مدتی است، که یک مدل از مرسدس بنز تولید شده است. این شرکت تا سال ۱۹۸۹ شمار ۲۴۰ هزار دستگاه از مدل مرسدس بنز آر۱۰۷ و سی۱۰۷ را بفروش رساند.

در سال ۱۹۷۸ مرسدس، نخستین مدل از خودروهای خود با موتور توربو دیزل را در قالب مدل مرسدس بنز دبلیو۱۱۶ تولید و روانه بازار کرد. در سال ۱۹۷۹ این شرکت برای نخستین بار، دو مدل را در طول یک سال، بطور همزمان عرضه کرد، که عبارت بودند از: مرسدس بنز دبلیو۱۲۶ و مرسدس بنز کلاس جی.

مرسدس بنز دبلیو۱۱۶ (Mercedes-Benz W۱۱۶) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۲—۱۹۸۰در آلمان و ونزوئلا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ۴٬۹۶۰ میلیمتر (۱۹۵ اینچ)، عرض آن در حالت طبیعی ۱٬۸۷۰ میلیمتر (۷۴ اینچ) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۱٬۴۱۰ میلیمتر (۵۶ اینچ) است

مرسدس بنز دبلیو۱۲۶ (Mercedes-Benz W۱۲۶) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۱ (sedan)/>۱۹۸۱–۱۹۹۲ (coupé)تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی ۴٬۹۹۵ میلیمتر (۱۹۶٫۷ اینچ) و عرض آن در حالت طبیعی ۱٬۸۲۰ میلیمتر (۷۱٫۷ اینچ) و ارتفاع آن در حالت طبیعی ۱٬۴۳۰ میلیمتر (۵۶٫۳ اینچ) است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به دو صورت خودکار و دستی است.

دهه ۱۹۸۰

در سال ۱۹۸۳، پس از ۴ سال، که بنز هیچ مدل جدیدی را طراحی و عرضه نکرده بود، از سرانجام از سری مرسدس بنز دبلیو۲۰۱ رونمایی نمود.

دهه ۱۹۸۰ بر خلاف ۳ دهه پیش از آن، که ۱۸ مدل جدید، طراحی و تولید شده بود، این شرکت تنها ۳ مدل جدید را عرضه کرد. یک سال پس از عرضه سری دبلیو۲۰۱، مرسدس بنز برای تبلیغ مدل کامپکت خود، بنام مرسدس بنز ۱۹۰ای، سفارش ساخت یک موتور ۲٫۳ لیتری را، برای شرکت در مسابقات رالی، به شرکت بریتانیایی کازورث داد،

در همین زمان، شرکت آئودی، مدل آئودی کواترو را با سیستم چهار چرخ متحرک، به بازار فرستاد، که رقابت با آن مشکل بود. بنز تصمیم گرفت تا به جای رالی، مدل ۱۹۰ را به مسابقات دی‌تی‌ام بفرستد. در این مسابقات خودروهایی حق شرکت دارند، که در بازار خودرو عرضه شده باشند. این قانون مرسدس بنز را ناگزیر کرد، که ابتدا نمونه‌ای از این مدل را رونمایی کند.

مرسدس بنز ۱۹۰ای توانست ۱۲ رکورد سرعت در مسافت‌های طولانی را بنام خود ثبت نماید، که در پی آن، به سرعت به یک خودروی کلاسیک تبدیل شد.

موتور ۱۲ سیلندر مرسدس آام‌گ بیشتر برای قدرت دادن به پاگانی زوندا مشهور است. اما این موتور پیش از آن که برای این خودروی سوپراسپرت در نظر گرفته شود، در سال ۱۹۸۹ برای استفاده در مدل مرسدس بنز اس‌ال ساخته شده بود. خریداران مرسدس بنز در اواخر دهه ۱۹۸۰ می‌توانستند مدل اس‌ال خود را با ۹۹ هزار مارک به آام‌گ داده تا این شرکت بزرگترین موتوری که تا آن زمان تولید کرده بود را، بر روی آن نصب کند. این موتور ۷٫۳ لیتری ۱۲ سیلندر، ۵۱۸ اسب بخار نیرو تولید می‌کرد، که سرعت خودرو، به ۳۲۰ کیلومتر در ساعت می‌رسید.

دهه ۱۹۹۰

در دهه ۱۹۹۰ بار دیگر طراحی و تولید مدل‌های مختلف مرسدس بنز، روندی صعودی گرفت. در سال‌های ۱۹۹۰ و ۹۱ بترتیب مرسدس بنز دبلیو۱۲۴ و مرسدس بنز دبلیو۱۴۰ تولید شد، در ۱۹۹۳ مرسدس-بنز کلاس-سی، در ۱۹۹۵ مرسدس-بنز کلاس-اس‌ال، در ۱۹۹۶ مرسدس بنز اس‌ال‌کا و در ۱۹۹۷ مرسدس بنز کلاس ام یکی پس از دیگری رونمایی شدند.

مدیران مرسدس بنز در اواخر دهه ۱۹۹۰ تصمیم گرفتند، به رسم اولین سال‌های فعالیت شرکت، اتومبیل‌هایی ارزان‌تر و کوچک‌تر بسازد، که در سال ۱۹۹۷ مرسدس بنز رده‌ای را به بازار عرضه کرد.

استفاده از موتور عرضی و دیفرانسیل جلو در یک مرسدس بنز، غیرعادی بود. کمی پس از عرضه این مدل، کلاس ای، در آزمایش تغییر ناگهانی مسیر، که توسط یک مجله سوئدی انجام می‌شد، واژگون گردید، که تبلیغات منفی زیادی را در پی داشت. مدیران وقت مرسدس بنز، ابتدا ایراد فنی این مدل را انکار کردند، ولی به سرعت با فراخواندن خودروهای فروخته شده، با نصب سیستم کنترل ایستایی اتوماتیک، مشکل را رفع نمودند. کلاس ای، در سال‌های بعد به یکی از پرفروش‌ترین‌های این شرکت تبدیل شد.

دهه ۲۰۰۰

مرسدس بنز در سال ۲۰۰۴ پس از ۷ سال که مدل جدیدی را معرفی نکرده بود، با مشارکت مک لارن، اقدام به تولید مرسدس بنز اس‌ال‌آر مک لارن نمود. در اواخر همین سال، مدل دیگری بنام مرسدس بنز سی‌ال‌اس نیز رونمایی شد.

دهه ۲۰۱۰

در سال ۲۰۱۰ این شرکت، برای جایگزینی مدل مرسدس بنز اس‌ال‌آر، با الهام از مدل گالوینگ و با همکاری شرکت آام‌گ، مدل جدیدی به نام مرسدس بنز اس‌ال‌اس ای‌ام‌جی را تولید کرد، که شتاب صفر تا صد آن ۳٫۸ ثانیه و حداکثر سرعتش ۳۱۷ کیلومتر در ساعت می‌باشد.

آخرین مدل معرفی شده توسط این شرکت، مرسدس بنز کلاس-سی‌ال‌ای است، که نخستین بار در ژانویه ۲۰۱۳ در نمایشگاه بین‌المللی خودرو آمریکای شمالی از آن رونمایی شد.

مدل‌های کلاسیک

بنز پتنت-موتورواگن

نوشتار اصلی: بنز پتنت-موتورواگن

در ۲۹ ژانویه ۱۸۸۶، کارل بنز سه چرخه‌ای را، که با موتور گازسوز حرکت می‌کرد، به شماره ۳۷۴۳۵ تحت نام بنز پتنت-موتورواگن در دفتر ثبت اختراعات آلمان، در شهر برلین ثبت کرد. همزمان کمتر از صد کیلومتر دورتر، گوتلیب دایملر در حال ساخت اولین ماشین چهار چرخ بود. منتقدان در ابتدا آینده‌ای برای ایده کالسکه بدون اسب متصور نبودند، اما نوآوری این دو نفر سنگ بنای تولید محصولی را بنا گذاشت، که امروز تصور زندگی بدون آن مشکل است.

بنز ولو

نوشتار اصلی: بنز ولو

بنز ولو که در سال ۱۸۹۲ ساخته شد، اولین اتومبیل استانداردسازی شده در صنعت خودروسازی بود. کارل بنز این خودرو را سبک و محکم ساخت و هدفش آن بود که با قیمتی مناسب، تعداد بیشتری را صاحب کالسکه بدون اسب خود کند. بنز در سال ۱۸۹۴ تعداد ۶۷ دستگاه و در ۱۸۹۵ شمار ۱۳۴ دستگاه از بنز ولو را بفروش رساند. با این موفقیت، بنز در آستانه قرن بیستم جایگاهش را به‌عنوان یک خودروساز بزرگ، تثبیت کرد. شاید اگر این مدل تا این حد موفق نبود، اکنون در بین تولید کنندگان خودرو، نامی از بنز دیده نمی‌شد.

بنز بلیتزن

نوشتار اصلی: بنز بلیتزن

۱۹۰۹ برای بنز سال تاریخ سازی شد. بنز گرچه شهرت و اعتبار خوبی داشت، اما به شدت از سوی رقبایی که هر روز تعدادشان بیشتر می‌شد، تحت فشار بود و رفته رفته به این نتیجه می‌رسید، که تنها شهرتش برای تضمین فروش، کافی نیست. همزمان دیگر رقبای بنز به قدرت تبلیغاتی مسابقات اتوموبیلرانی پی برده بودند و با شرکت در این مسابقات، سهم بنز از بازار را تهدید می‌کردند. بنز در چند مسابقه شرکت کرده بود، اما مایل نبود از این جریان پیروی کند و ترجیح می‌داد، تا همچنان ماشین‌های ارزان‌قیمت بسازد.

با این حال، جولیوس گانز، یکی از اعضای هیئت مدیره شرکت، پس از تحقیقاتش به این نتیجه رسید، که نمی‌توان به مسابقات بی‌توجه ماند و بنز تصمیم گرفت، یک خودروی اسپورت بسازد. بنز این ماشین را بلیتزن یا رعد و برق نامید. تنها شش دستگاه از بنز بلیتزن ساخته شد، که چهار دستگاه آن هنوز باقی است. این اتومبیل، با موتور ۲۱٫۵ لیتری خود ۲۰۰ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد و توانست رکورد سرعت ۲۰۲٫۷ کیلومتر در ساعت را به ثبت برساند. با این رکورد بنز سریعترین خودروی جهان را ساخته بود، که حتی از هواپیما و قطارهای زمان خود نیز سریع‌تر می‌رفت. رکورد بنز بلیتزن هشت سال پابرجا ماند و بنز به همین سرعت، به قهرمان بلامنازع مسابقات اتومبیلرانی تبدیل شد.

مرسدس-بنز اس‌اس‌کی

در اواخر دهه ۱۹۲۰ میلادی، مرسدس بنز پای ثابت مسابقات اتوموبیلرانی بود و در ساخت مدل‌های مخصوص و گران‌قیمت برای مشتری‌هایش نیز شهرتی به هم زده بود. یکی از نمونه‌های بسیار خوب این دهه مدل مرسدس-بنز اس‌اس‌کی است که در سال ۱۹۲۸ ساخته شد و در سال ۱۹۹۹ یکی از ۲۶ نامزد برای عنوان ماشین قرن بود.

موتور مرسدس-بنز اس‌اس‌کی شش سیلندر با حجم ۷٫۱ لیتر بود و می‌توانست ۱۹۷ اسب بخار قدرت تولید کند. اس‌اس‌کی به سرعت به ماشینی محبوب در پیست مسابقه تبدیل شد که نه تنها مرسدس بنز بلکه تیم‌های دیگر هم از آن استفاده کردند. طبق اسناد مرسدس بنز، ۳۳ دستگاه، از این مدل بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۲ ساخته شد که بیش از نیمی از آنها برای مسابقه بود. تعداد زیادی از این مدل باقی نمانده است و در سال ۲۰۰۴ یکی از آن‌ها به قیمت هفت و نیم میلیون دلار در حراجی فروخته شد.

مرسدس-بنز ۱۳۰

نوشتار اصلی: مرسدس-بنز ۱۳۰

مرسدس بنز با دو مدل جدید اما کاملاً متفاوت، به نمایشگاه خودروی برلین در سال ۱۹۳۴ وارد شد. مدل مرسدس-بنز ۱۳۰ که اولین اتومبیلی بود، که بنز با موتور عقب تولید می‌نمود و دیگری مرسدس بنز ۵۰۰کا بود.

مرسدس بنز ۵۰۰کا

نوشتار اصلی: مرسدس بنز ۵۰۰کا

مرسدس بنز ۵۰۰کا که با الهام از مدل مرسدس-بنز اس‌اس‌کی، برای جلب نظر خریداران ثروتمند ساخته شده بود، در سال ۱۹۳۴ در نمایشگاه اتومبیل برلین رونمایی شد. ۵۰۰کا به جای مدل مرسدس-بنز ۳۸۰ به بازار می‌آمد، که یک سال قبل، معرفی شده بود، اما توجه خریداران را جلب نکرد. موتور مرسدس بنز ۵۰۰کا هشت سیلندر سوپرشارژر با قدرت ۱۶۰ اسب بخار بود. این ماشین به سرعت به مدل محبوب ثروتمندان تبدیل شد و با آن، مرسدس بنز دیگر سازنده خودروهای لوکس بود.

از جمله امکانات پیشرفته مرسدس بنز ۵۰۰کا سیستم فنربندی مستقل آن بود که بنز پیش‌تر آن را در مدل ۳۸۰ عرضه کرد. بنز ۴۹۰ دستگاه از مدل مرسدس بنز ۵۰۰کا با اتاق‌های مختلف ساخت.

مرسدس-بنز ۲۶۰ دی

نوشتار اصلی: مرسدس-بنز ۲۶۰ دی

جهان در دهه ۱۹۳۰ میلادی هنوز سال‌ها با بحران انرژی فاصله داشت، اما کم بودن تعداد جایگاه‌های سوخت رانندگان را به میزان مصرف سوخت ماشینشان حساس کرده بود. برای حل این مشکل، مرسدس بنز پنجاه سال پس از ساخت اولین اتومبیل، در فوریه ۱۹۳۶ مدل مرسدس-بنز ۲۶۰ دی را عرضه کرد که اولین ماشین با موتور دیزل در جهان بود. حجم این موتور چهار سیلندر ۲٫۶ لیتر بود و ۴۵ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. این ماشین می‌توانست با یک باک، پانصد کیلومتر حرکت کند. این مصرف کم ابتدا مورد توجه رانندگان تاکسی قرار گرفت. اما جذابیتش به این محدود نشد و ساخت آن آغازگر روندی در صنعت خودروسازی شد که تا امروز ادامه دارد.

مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال

مرسدس بنز زیباترین ماشین‌هایش را در دهه ۱۹۵۰ میلادی ساخت. از همه زیباتر، مدل مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال بود که در سال ۱۹۵۴ به بازار آمد. ایده ساخت این ماشین با همفکری مکس هافمن، فروشنده ماشین‌های خارجی در ایالات متحده آمریکا به نتیجه رسید. در سال‌های بعد از جنگ، آمریکا یکی از پررونق‌ترین بازارهای خودروی جهان بود و مرسدس بنز هم با اینکه در مسابقات اتومبیلرانی حاضر بود، اما خودروی اسپورت مناسبی برای بازار نداشت.

به فاصله تنها پنج ماه، مرسدس بنز اولین دستگاه مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال را آماده کرد و برخلاف رسم همیشگی آن را به جای آلمان، در نمایشگاه خودروی نیویورک رونمایی کرد. مهمترین مشخصه این مدل، درهای آن بود که شبیه به بال پرندگان باز می‌شد. موتور سه لیتری آن نیز اولین موتور چهارزمانه‌ای بود، که از سیستم تزریق سوخت مستقیم استفاده می‌کرد. مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال با حداکثر سرعت ۲۲۵ کیلومتر در ساعت، سریع‌ترین اتومبیل زمان خود بود.

مرسدس بنز ۱۹۰اس‌ال

یک سال پس از ارائه مدل مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال، مرسدس بنز ۱۹۰اس‌ال به بازار وارد شد، که اگر چه از نظر فنی قابلیت‌های ۳۰۰اس‌ال را نداشت، اما به همان اندازه پرطرفدار شد.

پس از جنگ، این اولین خودرویی بود که مرسدس بنز به طور کامل طراحی کرد و ساخت. موتور آن شش سیلندر با حجم سه لیتر بود و کلیه اتومبیل‌های این مدل، دست ساز و با سفارش مشتری ساخته می‌شد.

مرسدس-بنز ۱۸۰

بین سال‌های ۱۹۵۴ تا سال ۱۹۵۹، مرسدس بنز با عرضه سری مرسدس-بنز ۱۸۰ نسل تازه‌ای از ماشین را ساخت که به پونتون مشهور شد. ماشین‌های پونتون از نظر ظاهری کمتر به ماشین‌های قبل از جنگ، با گلگیرهای بزرگ جلو و بیشتر به ماشین‌های امروزی شبیه بود. بسیاری این ماشین را جد بزرگ کلاس ای مرسدس بنز می‌نامند. مرسدس بنز با عرضه این سری از ماشین‌ها تلاش کرد تا در کلاس‌هایی ماشین بفروشد که کمتر لوکس بود.

مرسدس-بنز دبلیو۱۱۱

نوشتار اصلی: مرسدس-بنز دبلیو۱۱۱

با نزدیک شدن به دهه ۱۹۶۰، مرسدس بنز با فکر جایگزینی پونتون، که ایده آن از سدان‌های دهه چهل آمریکایی گرفته شده بود، نسل مرسدس-بنز دبلیو۱۱۱ را طراحی کرد. این خودرو با توجه به سلیقه خریداران اروپایی و آمریکایی طراحی گردید و در ساخت آن به ایمنی سرنشینان اهمیت بیشتری داده شد. پشت ماشین هم به پیروی از مد روز، شبیه به دم ماهی بود. اولین محصولات این سری در سال ۱۹۵۹ وارد بازار شد و مرسدس بنز بعداً مدل‌های کوپه و کابریوله این مدل را با موتورهای قوی‌تری ساخت. تا سال ۱۹۷۱ حدود سیصد و هفتاد هزار دستگاه از مدل دبلیو۱۱۱ فروخته شد.

مرسدس-بنز دبلیو۱۰۸

نوشتار اصلی: مرسدس-بنز دبلیو۱۰۸

موفقیت سری اس‌ال مرسدس بنز، سبب شد این شرکت همزمان با مدل مرسدس-بنز ۶۰۰، سری مرسدس-بنز دبلیو۱۰۸ را نیز به بازار عرضه کند. این اتومبیل هم توسط پال براک طراحی شد و تولید آن تا سال ۱۹۷۲ ادامه داشت. نیمی از ۲۳ هزار دستگاهی که از این مدل تولید شد، در آمریکا به فروش رفت و کمتر از پنج هزار دستگاه از آن، به کشورهای دیگر صادر شد. قابلیت‌های فنی این اتومبیل چندان قابل توجه نبود، اما طرح زیبایش آن را به یکی از خودروهای کلاسیک مرسدس بنز، تبدیل کرد.

مرسدس بنز آر۱۰۷ و سی۱۰۷

در آوریل سال ۱۹۷۱ نسل تازه‌ای از مدل‌های اس‌ال، با کد مرسدس بنز آر۱۰۷ و سی۱۰۷ به بازار عرضه شد. هیئت مدیره مرسدس بنز برای تولید این ماشین به صورت روداستر تردید داشت. مهمترین بازار این محصول در آمریکا بود و مدیران بنز نگران بودند که قوانین سختگیرانه‌ای که برای ایمنی ماشین‌های روباز در آمریکا در حال تصویب بود، فروش این ماشین را مشکل کند. آن‌ها فکر می‌کردند که شاید بهتر باشد به جای ماشین روباز، مدلی با طرح تارگا (سقف نیمه باز) تولید شود.

اما سرانجام قرار شد با توجه بیشتر به ایمنی، این ماشین به همان صورت روداستر ساخته شود و این امکان باشد تا یک سقف فلزی هم روی آن نصب شود. در این سری برای اولین بار از یک موتور هشت سیلندر استفاده شد و طراحی زیبای آن و کم بودن ماشین روباز در بازار آمریکا، به سرعت پرفروشش کرد. ساخت مدل کوپه هم با تردیدهایی روبرو بود اما بالاخره این مدل هم به بازار آمد.

این اتاق بنز هجده سال تولید شد و بعد از سری جی، طولانی‌ترین مدتی است که یک مدل بنز تولید شده است. قوی‌ترین مدل این سری با موتور هشت سیلندر ۵٫۶ لیتری برای بازار آمریکا ساخته شد. شتاب این مدل ۷٫۷ ثانیه و حداکثر سرعتش ۲۲۳ کیلومتر در ساعت بود.

مرسدس بنز در طول هجده سال نزدیک به دویست و چهل هزار دستگاه از این ماشین ساخت و دست آخر در سال ۱۹۸۹ آن را با نسل جدیدی از اس‌ال عوض کرد.

مرسدس بنز دبلیو۱۹۰

در سال ۱۹۸۳، یک سال پس از عرضه سری ۲۰۱، مرسدس بنز برای تبلیغ مدل کامپکت خود از شرکت انگلیسی کازورث، خواست تا یک موتور ۲٫۳ لیتری برای مدل مرسدس بنز دبلیو۱۹۰ بسازد و این ماشین را برای شرکت در مسابقات رالی آماده کند. در همین زمان، آئودی، مدل کواترو را با سیستم چهار چرخ متحرک به بازار فرستاد که رقابت با آن مشکل بود.

بنز تصمیم گرفت تا به جای رالی، ۱۹۰ را به مسابقات دی‌تی‌ام بفرستد. در این مسابقات ماشین‌هایی حق شرکت دارند که در بازار عرضه شده باشند. این قانون مرسدس بنز را ناگزیر کرد تا ابتدا نمونه‌ای از ماشینش را به بازار عرضه کند که همان مدل ۲٫۳ مرسدس بنز دبلیو۱۹۰ بود.

این ماشین توانست دوازده رکورد سرعت در مسافت‌های طولانی را ثبت کند و به سرعت به یک خودروی کلاسیک تبدیل شد.

مرسدس بنز رده‌ای

نوشتار اصلی: مرسدس بنز رده‌ای

مرسدس بنز در اوایل دهه ۱۹۹۰ تصمیم گرفت به رسم اولین سال‌های فعالیت خود ماشین‌هایی ارزان‌تر و کوچک‌تر بسازد. این شرکت از دهه ۱۹۸۰ با کانسپت نافا (تولید ۱۹۸۲) و در دهه ۱۹۹۰ با کانسپت استادی ای، ساخت یک ماشین کوچک را بررسی کرده بود و بالاخره در سال ۱۹۹۷ مرسدس بنز رده‌ای را به بازار عرضه کرد.

استفاده از موتور عرضی و دیفرانسیل جلو در یک بنز غیرعادی بود. کمی پس از عرضه این ماشین، مرسدس بنز رده‌ای در آزمایش تغییر ناگهانی مسیر، که توسط یک مجله سوئدی انجام شد، چپ کرد که تبلیغات منفی زیادی در پی داشت.

مرسدس بنز ابتدا ایراد این مدل را انکار کرد، اما به سرعت با فراخواندن ماشین‌های فروخته شده، با نصب سیستم کنترل ایستایی اتوماتیک مشکل را رفع کرد. مرسدس بنز رده‌ای در سال‌های بعد به یکی از پرفروش‌ترین‌های این شرکت تبدیل شد. ماشینی که تجربه سواری مرسدس بنز را برای رانندگان بیشتری امکان‌پذیر کرد.

مرسدس بنز اس‌ال‌آر مک لارن

در سال ۲۰۰۹ مرسدس بنز برای جایگزینی مدل مرسدس بنز اس‌ال‌آر مک لارن از مدل افسانه‌ای گالوینگ الهام گرفت و با همکاری مرسدس آام‌گ مدل جدیدی به نام مرسدس بنز اس‌ال‌اس ای‌ام‌جی ساخت که شتاب آن ۳٫۸ ثانیه و حداکثر سرعتش ۳۱۷ کیلومتر در ساعت است.

ظاهر این ماشین از جلوی کشیده تا درهای گالوینگ و پشت ساده‌اش، همگی یادآور مدل مرسدس بنز ۳۰۰اس‌ال دهه ۱۹۵۰ است، اما اس‌ال‌اس نشانی از مدل‌های آینده بنز را هم با خود دارد و اولین ماشین از نسل تازه این شرکت است.

دایملر کرایسلر

در سال ۱۹۹۸ شرکت دایملر-بنز با پرداخت مبلغ ۳۶ میلیارد دلار اقدام به خرید شرکت آمریکایی کرایسلر نمود. با این خرید شرکت دایملر-کرایسلر تأسیس شد.[۵] پس از تأسیس شرکت جدید دایملرکرایسلر، تولید اتومبیل‌ها با نامهای تجاری قدیمی ادامه یافت. با اینکه در ابتدا استفادهٔ مشترک از فناوری‌های دو شرکت بصورت محدود پیش‌بینی شده بود، اما ساخت خودروهای آمریکایی دوج مگنوم، دوج چارجر، کرایسلر ۳۰۰ و کرایسلر چلنجر مدل ۲۰۰۹ اصولاً به خاطر استفاده از فناوری دایملر امکان‌پذیر شد. طرف آمریکایی امکان استفاده از موتورهای دیزل دایملر را در خودروهای کرایسلر پیدا کرد.[۵]

در سال ۲۰۰۷ به دلیل کارکرد ضعیف کرایسلر، شرکت دایملر سهام کرایسلر را به یک مؤسسه مالی فروخت و به شراکت تجاری با کرایسلر پایان داد.[۵][۶] شرکت دایملر کرایسلر متعاقباً به شرکت دایملر آ گ تغییر نام داد.[۷]

شرکت‌های زیرمجموعه

شرکت دایملر داری دو زیرمجموعه اصلی مرسدس بنز و اسمارت می‌باشد.

مرسدس آام‌گ

شرکت مرسدس آام‌گ در سال ۱۹۶۷ توسط هانس ورنر آوفرخت و ارهارد ملشر تأسیس شد. این شرکت در سال ۱۹۹۰ با مرسدس بنز قرارداد همکاری امضاء کرد. سپس در سال ۱۹۹۹ قسمت عمده سهام آن به مرسدس فروخته شد. در سال ۲۰۰۵ این شرکت بطور کامل به مرسدس بنز واگذار گردید.[۸]

مرسدس بنز-مک لارن

در بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ مرسدس بنز افدام به همکاری با کمپانی انگلیسی مکلارن نمود. ثمره این همکاری تولید خودرو اس ال آر که از تکنولوژی‌های خودروهای فرمول وان مکلارن-مرسدس بهره می‌برد بود. در سال ۲۰۰۹ مکلارن تولید خودرو اس ال آر را متوقف کرد و اقدام به تولید خودرو بطور مستقل نمود. در سال ۲۰۱۱ خودرو MP4-12C و در سال ۲۰۱۲ خودرو پی۱ توسط مکلارن به بازار عرضه شد.

میباخ

میباخ یکی از شرکت‌های زیرمجموعه بنز بود، که تا سال ۲۰۱۳ سازنده خوردوی سوپر لوکس مایباخ بشمار می‌آمد. در سال ۲۰۱۳ به دلیل فروش بسیار پایین، خط تولید این برند متوقف شد. اکنون این سری تحت برند مرسدس-میباخ ادامه فعالیت داده و در سال ۲۰۱۶ مدل Mercedes-Maybach S600 آن به بازار عرضه می‌شود.



:: موضوعات مرتبط: | بازدید : 580
:: برچسب‌ها: ,
تاریخ :  سه شنبه 20 بهمن 1394
نویسنده :  روابط عمومی

ب‌ام‌و، (به آلمانی: BMW) که کوتاه شدهٔ عبارت (به آلمانی: Bayerische Motoren Werke) به معنای صنایع موتوری بایرن است، یک شرکت خودروساز آلمانی است، که از تولید کنندگان بنام خودروهای لوکس و موتورسیکلت در جهان بشمار می‌آید. دفتر مرکزی این شرکت در شهر مونیخ قرار دارد.

شرکت بام‌و در سال ۱۹۱۶ توسط فرانتس یوزف پوپ تأسیس شد. این شرکت هم‌اکنون مالک شرکت‌های رولز-رویس موتور کارز و مینی می‌باشد. در سال ۲۰۱۲ ب ام‌و شمار ۱٫۸۶۱٫۸۲۶ دستگاه خودرو تولید کرد و به‌عنوان چهاردهمین خودروساز بزرگ جهان شناخته شد.

امروزه اکثریت سهام شرکت ب ام‌و در اختیار خانواده کواندت قرار دارد (اشتفان کواندت ۱۷٫۴٪ درصد، یوهانا کواندت ۱۶٫۷٪ درصد و سوزان کواندت کلاتن ۱۲٫۶٪ درصد). بخشی از سهام این شرکت نیز در بازار بورس فرانکفورت مبادله می‌شود.

محتویات

تاریخچه

 
ساختمان مرکزی ب ام در مونیخ

کارخانه ب ام و در سال ۱۹۱۷ به عنوان یک کارخانه تولید موتور هواپیما تأسیس شد. در سال ۱۹۱۸ و با پایان جنگ جهانی اول، کارخانه به دلیل قطعنامهٔ ورسای مجبور شد که بخش تولید موتور هواپیمای خود را متوقف کند. این کارخانه تا سال ۱۹۲۳ تنها موتور سیکلت می‌ساخت و با برداشته شدن تحریم‌ها در سال ۱۹۲۸ آغاز به تولید خودرو کرد.

نخستین خودروی تولیدی ب ام و، دیکسی بود، که بر پایه آستین ۷ و تحت لیسانس شرکت موتور آستین تولید شد.

نشان این کارخانه از شکل پره‌های ملخ در حال چرخش هواپیما الهام گرفته شده است. این نشان در سال ۱۹۲۹ مورد تأیید این کارخانه قرار گرفت.

عوامل زیادی در طراحی چنین نشانی تأثیر داشتند که در این میان می‌توان به پرچم ایالت باواریا که به رنگ آبی و سفید است و همچنین کارخانهٔ موتورسازی راپ که آن هم در باواریا بود و رنگ‌های آبی و سفید را در نشان خود به کار برده بود؛ اشاره کرد. نخستین موفقیت این شرکت تولید هواپیماهای IIa inline-six بود که در زمان پیکارهای جنگی ایجاد شد. در هنگامهٔ جنگ جهانی دوم نیز ب ام و دوباره دست به تولید هواپیما و موتورهای آن برای نیروی هوایی آلمان زد.

پس از جنگ دوم جهانی و مواجهه بخش خودروسازی کارخانه در سال ۱۹۵۹ با دشواری‌های مالی جدی، سهامداران باید تصمیم می‌گرفتند که تولید خودرو را ادامه دهند یا کارخانه را معلق کنند. آن‌ها پس از بررسی‌ها، تصمیم گرفتند به کار خود ادامه دهند. ب ام و حق تولید خودرویی ایتالیایی به نام ایزو ایستا را خریداری نمود. تولید این خودروی کوچک با نیروی محرکهٔ موتورسیکلت‌های ب ام و باعث سود دهی و موفقیت نسبی دوبارهٔ کارخانه شد و آن را از ورشکستگی نجات داد. در همان سال بود که ۴۵٪ سهام این شرکت توسط خانواده کوانت خریداری شد و بقیه نیز به صورت عمومی به مردم واگذار شد.

ب ام و در سال ۱۹۶۶ کارخانهٔ هانس گلس واقع در دینگل فینگ آلمان را خریداری نمود. چنین رایج است که دلیل اصلی خریداری این کارخانه، دستیابی به دانش تولید تسمه تایم برای موتورهایی با میل سوپاپ در بالا، بوده است. از آن پس خودروهای گلس با آرم ب ام و عرضه می‌شد.

در سال ۱۹۹۲ ب ام و شروع به خریداری یک تأسیسات عظیم طراحی در کالیفرنیای آمریکا کرد که پیش از این متعلق به استودیو DesignworksUSA بود. تملک کامل این تأسیسات تا ۱۹۹۵ به طول انجامید.

ب ام و در سال ۱۹۹۴ گروه انگلیسی روور، شامل برندهای تولیدی روور، لندروور و ام جی را خریداری کرد. پس از شش سال زیاندهی شدید در سال ۲۰۰۰ ب ام و تصمیم به فروش روور گرفت. ام جی و روور به کنسرسیوم فینیکس و لندروور به شرکت فورد فروخته شد؛ ولی ب ام و در مقابل، حقوق مربوط به مینی و رولزرویس را به دست آورد.

در سال ۲۰۰۲ طراحی خودروهای ب ام و دچار تغییرات شدیدی شد. از آن جمله می‌توان به طرح‌های رادیکال ب ام و سری ۷ و ب ام و زد ۴ به وسیله کریس بنگل طراح ارشد معروف ب ام و اشاره کرد. در فوریه ۲۰۰۹ کریس بنگل اعلام کرد پس از هفده سال از ب ام و جدا خواهد شد. از آن زمان آدریان فن هایدونک هلندی که معاون و دست راست کریس بنگل به شمار می‌رفت در سمت رئیس بخش طراحی ب ام و جایگزین او شده است.

در ژانویه ۲۰۱۲ ب ام و توسط فوربس به عنوان خوشنام‌ترین برند خودرویی دنیا شناخته شد[۱]

گاهشمار

  • آغاز کار ب. اِم. وِ در سال ۱۹۱۳ توسط کارل فردریش رپ (Karl Friedrich Rapp) در کشور آلمان است.
  • در سال ۱۹۱۶ کمپانی ب. اِم. وِ دست به ساخت موتورهای V۱۲ برای امپراتوری اتریش-مجارستان زد.[نیازمند منبع]
  • در سال ۱۹۱۷ کارل رپ از مدریت کنارگیری کرد و فرانتس یوزف پوپ از کارخانه داران اتریشی جایگزین وی شد.
  • در سال ۱۹۱۸ کمپانی به نام ب. اِم. وِ آ. گِ درآمد.
  • در سال ۱۹۱۹ ب. اِم. وِ نخستین موتور موتورسیکلت خود را طراحی نمود که در موتورسیکلتی به نام ویکتوریا ساخت یک کمپانی در نورمبرگ به کار رفت.
  • در سال ۱۹۲۳ ب. اِم. وِ نخستین موتور سیکلت خود را به نام اِر ۳۲ (R۳۲) تولید نمود، اِر ۳۲ موتوری ۵۰۰cc و هواخنک داشت.
  • در سال ۱۹۲۷ شرکت ب. اِم. وِ نخستین خودروی سواری خود را تولید نمود و خودروساز گردید.

سهامداران

براساس اشخاص: • اشتفان کواندت: ۱۷/۴٪ • یوهانا کواندت: ۱۶/۷٪ • سوزانا کلاتن: ۱۲/۶٪ • سهام آزاد عرضه شده در بورس: ۵۳/۳٪

براساس نوع: • سرمایه گذاران استراتژیک: ۴۶/۷٪ • سرمایه گذاران صنعتی: ۴۰/۶٪ • بقیه سرمایه گذاران: ۱۲/۷٪

تولیدات

 
دفتر مرکزی BMW در مونیخ. برج و موزه درقسمت عقب  سمت راست قابل مشاهده است.
 
BMW Isetta با درب باز شواز جلو
 
ب‌ام‌و مدل 3 / 15PS (ب‌ام‌و Dixi) از سال ۱۹۳۰
 
موتور ب‌ام‌و ۱۳۲
 
موتور ب‌ام‌و ۸۰۱

در سال ۲۰۰۶ گروه ب ام دابلیو (شامل مینی و رولزرویس) در ۵ کشور تعداد ۱٬۳۶۶٬۸۳۸ دستگاه خودرو تولید کرد. در سال ۲۰۱۰، تولیدات خودرویی این گروه به ۱۴۸۱۲۵۳ دستگاه رسید. براساس گزارش‌ها حدود ۵۶٪ خودروهای تولید شده با لوگوی ب ام و مجهز به موتور بنزینی و مابقی دیزلی هستند. حدود ۲۷٪ خودروهای بنزینی، چهار سیلندر و حدود ۹٪ نیز هشت سیلندر هستند. همچنین ب ام و با همکاری مونتاژکنندگان محلی، بعضی محصولات خود نظیر سری‌های ۳، ۵ و ۷ و ایکس ۳ را در کشورهای تایلند، روسیه، مصر، اندونزی، مالزی و هند تولید می‌کند.

تولید سالیانه

سالب ام ومینیرولزرویسموتورسیکلت
۲۰۰۵ ۱٬۱۲۲٬۳۰۸ ۲۰۰٬۱۱۹ ۶۹۲ ۹۲۰۱۲
۲۰۰۶ ۱٬۱۷۹٬۳۱۷ ۱۸۶٬۶۷۴ ۸۴۷ ۱۰۳٬۷۵۹
۲۰۰۷ ۱٬۳۰۲٬۷۷۴ ۲۳۷٬۷۰۰ ۱٬۰۲۹ ۱۰۴٬۳۹۶
۲۰۰۸ ۱٬۲۰۳٬۴۸۲ ۲۳۵٬۰۱۹ ۱٬۴۱۷ ۱۱۸٬۴۵۲
۲۰۰۹ ۱٬۰۴۳٬۸۲۹ ۲۱۳٬۶۷۰ ۹۱۸ ۹۳٬۲۴۳
۲۰۱۰ ۱٬۲۳۶٬۹۸۹ ۲۴۱٬۰۴۳ ۳٬۲۲۱ ۱۱۲٬۲۷۱

فروش جهانی

جدول زیر براساس آمار فروش جهانی ب ام و در تمامی بازارها تنظیم شده است.

سالب ام ومینیرولزرویسموتورسیکلت
۲۰۰۰ ۸۲۲٬۱۸۱      
۲۰۰۱ ۸۸۰٬۶۷۷      
۲۰۰۲ ۹۱۳٬۲۲۵      
۲۰۰۳ ۹۲۸٬۱۵۱      
۲۰۰۴ ۱٬۰۲۳٬۵۸۳      
۲۰۰۵ ۱٬۱۲۶٬۷۶۸ ۲۰۰٬۴۲۸ ۷۹۶ ۹۷٬۴۷۴
۲۰۰۶ ۱٬۱۸۵٬۰۸۸ ۱۸۸٬۰۷۷ ۸۰۵ ۱۰۰٬۰۶۴
۲۰۰۷ ۱٬۲۷۶٬۷۹۳ ۲۲۲٬۸۷۵ ۱٬۰۱۰ ۱۰۲٬۴۴۷
۲۰۰۸ ۱٬۲۰۲٬۲۳۹ ۲۳۲٬۴۲۵ ۱٬۲۱۲ ۱۱۵٬۱۹۶
۲۰۰۹ ۱٬۰۶۸٬۷۷۰ ۲۱۶٬۵۳۸ ۱٬۰۰۲ ۱۰۰٬۳۵۸
۲۰۱۰ ۱٬۲۲۴٬۲۸۰ ۲۳۴٬۱۷۵ ۲٬۷۱۱ ۱۱۰٬۱۱۳

اتومبیل‌ها

 
ب ام و سری ۱ F۲۰، کوچکترین مدل تولیدی ب ام و
 
ب ام و سری ۳ F۳۰، از پرطرفدارترین مدل‌های ب ام و
 
ب ام و ایکس ۶، تلفیقی از کوپه و SUV

اتومبیل‌های تولیدی ب ام دابلیو به شرح زیر هستند:

ب ام و سری ۱

ب ام و سری ۱ کوچکترین خودروی تولیدی ب ام و است که در سه نوع مختلف هاچ بک، کوپه و کانورتیبل با ۱۱ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی عرضه می‌شود. نسل اول ب ام و سری ۱ با کد تولیدی E۸۲/۸۸ در سال ۲۰۰۴ برای اولین بار به بازار عرضه شد. از سال ۲۰۱۱ نسل دوم این سری با کد تولیدی F۲۰ معرفی شد. این اتومبیل با ۱۱ نوع مختلف موتور عرضه می‌شود.

ب ام و سری ۳

معروفترین و محبوبترین مدل ب ام دابلیو محسوب می‌شود که ساخت آن از سال ۱۹۷۵ بی وقفه ادامه دارد. تاکنون شش نسل از ب ام و سری ۳ به بازار عرضه شده است که همگی از بهترین سدان‌های کوچک موجود در بازار بوده‌اند. سری سه به تعادل خیره کننده و سیستم بی نظیر تعلیقش مشهور است که باعث شده بتواند بهتر از هر اتومبیلی دیگری در این کلاس، از هر پیچی عبور کند. در حال حاضر نسل ششم این اتومبیل با کد تولیدی F۳۰ و ۸ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی و در چهار نوع مختلف سدان، کوپه، کانورتیبل و استیشن واگن عرضه می‌شود.

ب ام و سری ۵

سدان سایز متوسط ب ام دابلیو از سال ۱۹۷۲ و طی شش نسل به بازار عرضه شده است. سری پنج از اسپرت‌ترین اتومبیل‌های این کلاس است که در عین راحتی و جاداری، می‌تواند پا به پای یک خودروی اسپرت پیچ‌ها را پشت سر بگذارد. نسل ششم این اتومبیل با کد تولیدی F۱۰ در سال ۲۰۱۰ معرفی شد و در مدل‌های سدان و استیشن و با ۷ نوع مختلف موتور بنزینی و دیزلی در دسترس است.

ب ام و سری ۶

مدل اسپرت بزرگ ب ام دابلیو محسوب می‌شود. این مدل در ابتدا به صورت دو در کوپه در سال ۱۹۷۶ به بازار معرفی شد اما تولید آن در سال ۱۹۸۹ متوقف گردید. در سال ۲۰۰۳ کمپانی تصمیم گرفت این مدل را بر پایه ب ام و سری ۵ بازسازی کند. از سال ۲۰۱۰ نیز نسل سوم این خودرو با کد F12/F۱۳ در سه مدل کوپه، کانورتیبل (سقف باز شو) و گران کوپه (تلفیقی از کوپه و سدان به صورت کوپهٔ چهار در) و با سه موتور بنزینی و دو موتور دیزلی به بازار عرضه می‌شود. ب ام و سری ۶ با اینکه از فروش مطلوبی برخوردار بوده همواره هدف انتقادات گروهی از صاحب نظران و دوستداران ب ام و در زمینه طراحی خارجی بوده است.

ب ام و سری ۷

بزرگترین و مجلل‌ترین خودروی سدان (چهار درب صندوق دار) ب ام و است که از سال ۱۹۷۷ تاکنون طی پنج نسل ساخته شده است. سری هفت اسپرت‌ترین خودرو در کلاس سدان‌های فول سایز محسوب می‌شود و همواره از پرطرفدارترین‌های این کلاس بوده است. این خودرو در حال حاضر به دو صورت عادی و کشیده، با سه نوع موتور بنزینی و دو موتور دیزلی تولید می‌شود. ب ام و به صورت تحقیقاتی این مدل را با موتور هیدروژنی نیز ساخته است.

موتور سیکلت‌ها

کارخانهٔ ب ام و ابتدا شروع به ساخت موتور موتور سیکلت نمود، سپس در سال‌های آغازین جنگ جهانی اول شروع به ساخت موتور سیکلت کرد. اولین موتور سیکلت موفقیت آمیز این شرکت بعد از مدل به درد نخور (Helios and Flink) آر ۳۲ (R32) نام داشت. این موتور سیکلت دارای موتور بوکسر (Boxer)دوقلو بود که در آن سیلندر ICCE از هر طرف موتور سیکلت بیرون زده بود. به غیر از مدل‌های تکی نمامی مدل‌های موتور سیکلت‌های ساخته شده توسط ب ام ظاهری منحصربه‌فرد داشتند و این ظاهر را تا سال ۱۹۸۰ حفظ کردند. هنوز موتورهای ب ام و ای هستند که به همین شکل ساخته می‌شوند و نام خود را با سری آر بر زبان‌ها انداخته‌اند. در بحبوحه جنگ جهانی دوم ب ام و شروع به ساخت موتور سیکلت آر ۷۵ کرد که جایی برای نصب کنار خودرو داشت.

این همراه بود با طراحی یکتای آن که از روی زوندپ (Zündapp) کپی برداری شده بود و چرخ‌های آن همان چرخ‌های موتور بود و دیفرانسیل آن روی موتور قفل می‌شد. همین باعث استحکام بسیار زیاد آن شد به طوری که آن را به خودرو جیپ بسیار شبیه کرد.

 
ب ام و مدل ار ۳۲ اولین موتور ساخته شده توسط ب ام و

در سال ۱۹۸۳ مدل‌های سری ک (K Series) پا به عرصهٔ وجود گذاشتند آنها را آجرهای پرنده (The Flying Brick) می‌نامیدند. (این نامگذاری به خاطر آن بود که اولین موتور این سری یعنی ک۱ (K1) به همین نام معروف بود. مدت اندکی پس از آن ب ام و شروع به تولیذ موتورهای سری گ (G)و سری اف (F) با موتور دقولوی روتاکس (Rotax) کرد.

در اوایل سال ۱۹۹۰ بود که ب ام و شروع به ارتقای مدل ایرهد (Airhead) بوکسر خود کرد؛ که بعدها به اویل هد (Oilhead) معروف شد. در سال ۲۰۰۲ موتورهای ایل هد دارای دو جرقه زن برای هر سیلندر بودند. در سال ۲۰۰۴ این شرکت میله (Shaft) ی بالانس داخلی را به موتور اضافه کرد این امر سبب افزایش ظرفیت آن به ۱۱۷۰ سی سی و افزایش توان آن به ۱۰۰ اسب بخار در مدلR1200GS شد که نسبت به مدل R1150GSبا مشخصه‌های ۸۵ اسب بخار و ۱۰۰۰ سی سی برتری زیادی داشت.

 
ب ام و مدل جی تی ۶۰۰

در سال ۲۰۰۴ ب ام و مدل K1200S را معرفی کرد. این موتور بسیار قوی و با تکنولوژی بالا و نشانهٔ تغییر نگرش ب ام و برای رقابت با موتور سازی‌هایی نظیر سوزوکی، کاوازاکی، هوندا و یاماها بود. مشخصات عمدهٔ آن موتور ۱۶۷ اسب بخاری و وزن سبک ان بود که باعث قابل رقابت آن موتور با بقیه هم دسته‌ها بود. در ضمن موتور توسط تیم فرمول ۱ ویلیامز طراحی شده بود. سیستم تعلیق عقب اتوماتیک از مزایای قابل توجه این مدل بود.

ب ام و یکی از بنیان گذاران ترمزهای ضدقفل در صنعت بود و از اوایل دههٔ ۸۰ شروع به استفاده از این سیستم در موتورهای خودش کرد. مدل‌های ۲۰۰۶ به این شرکت مجهز به سیستم‌های پیچیدهٔ جلوگیری از سر خوردن و کنترل تعادل الکترونیکی هستند. ب ام و مبدع سیستم‌های تعلیق برای موتور سیکلت است و زود تر از همه این سیستم‌ها را در موتور سیکلت‌های خود به کار برده‌است. بیستر مدل‌های مدن ب ام و دارای سیستم تعلیق عقب هستند. همچنین ب ام و از سیستم تعلیق دیگری نیز در موتورهای ۱۹۹۰ استفاده می‌کند که به Telelever معروف است و باعث می‌شود که تکان موتور به صورت قابل توجهی کاهش یابد،

باشگاه‌های موتور سواری

باشگاههای زیادی در سرار جهان از ب ام و استفاده می‌کنند. برگترین‌های آنها سندکای موتور سواران ب ام و و صاحبان موتور سیکلت‌های ب ام و در آمریکا هستند که هر دو در کشور ایالات متحده قرار گرفته‌اند.

شعارهای تبلیغاتی

شعار اصلی این کمپانی (با لذت برانید) یا در آلمانی (Freude am Fahren) و در انگلیس (The Ultimate Driving Machine) به معنای (نهایت یک خودرو) شعار این کمپانی است! و شعار انگلیسی (sheer driving pleasure) یا (لذت واقعی رانندگی) نیز در مناطقی توسط کمپانی BMW استفاده می‌شود.



:: موضوعات مرتبط: | بازدید : 267
:: برچسب‌ها: ,
تاریخ :  سه شنبه 20 بهمن 1394
نویسنده :  روابط عمومی

تویوتا، (به انگلیسی: Toyota) شرکت خودروسازی ژاپنی و چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر تویوتا، آیچی قرار دارد. شمار کارکنان شرکت تویوتا در سال ۲۰۱۳ بیش از ۳۳۳ هزار نفر اعلام شد و در سال ۲۰۱۱ پس از جنرال موتورز و گروه فولکس‌واگن، به‌عنوان سومین شرکت خودروسازی جهان از نظر میزان فروش شناخته شد.

اولین خط تولید اتومبیل شرکت تویوتا در سال ۱۹۳۷ توسط کیشیرو تویودا و در کارخانه شرکت نساجی صنایع تویوتا، که متعلق به پدرش (ساکیشی تویودا) بود، راه‌اندازی شد. نخستین خودروی سواری این شرکت نیز، تویوتا ای‌ای نام داشت.

شرکت تویوتا مالک برندهای دینا، دایهاتسو، سایون، لکسوس و هینو موتورز می‌باشد.[۲] سهام این کمپانی در بازار بورس نیویورک، بورس لندن و بورس توکیو معامله می‌شود.

محتویات

تاریخچه

 
پاویلیون (غرفه) تویوتا در نمایشگاه اکسپو ۲۰۰۵، در تویوتا، آیچی

ریشه‌های تأسیس شرکت خودروسازی تویوتا، به سال ۱۹۲۶ بازمی‌گردد، که ساکیشی تویودا، اقدام به راه‌اندازی شرکت صنایع تویوتا نمود. پیشینه این شرکت، که در صنعت نساجی فعالیت می‌کرد نیز، به ابتدای قرن بیستم بازمی‌گردد، که بعنوان یک کارخانه ریسندگی فعالیت می‌نمود. ساکیشی تویودا، که سال‌ها همچون پدرش، به فروش فرش اشتغال داشت، این کارخانه را راه‌انداخته بود و در سال ۱۸۹۴ یک ماشین بافندگی صنعتی نیز ابداع کرده و ساخته بود.

ساکیشی در سال ۱۹۲۴ نوع تمام‌اتوماتیک آن را ساخت و دو سال بعد، کارخانه اتوماتیک ریسندگی تویوتا، تحت نام صنایع تویوتا پا به عرصه وجود نهاد. پسر کنجکاو و مستعد او، کیشیرو تویودا که در سال ۱۹۲۹ در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه توکیو فارغ‌التحصیل شده بود، در کارخانه پدر مشغول به کار گردید، اما همه توجه او صرف ساخت موتور اتومبیل شد.

در سال ۱۹۲۹ موافقتنامه‌ای با شرکت برادران پلات از انگلستان در ماشین آلات صنعتی ریسندگی و بافندگی به امضا رسید. بر اساس این توافقنامه حق تولید و فروش دستگاه‌های اتوماتیک بافندگی به کشورهایی غیر از ژاپن نیز (مثل چین و آمریکا) در قبال۱۰۰٫۰۰۰ پوند داده می‌شد، که در پی آن، کیشیرو رهسپار ایالات متحده آمریکا شد. البته کیشیرو از این سفر اهداف دیگری نیز داشت. در زمان انجام مذاکرات با برادران پلات، مجذوب اتومبیل‌ها در غرب شد. در این سفر بود، که او تصمیم خود را برای ورود به صنعت خودروسازی گرفت.

در سال ۱۹۳۰ کیشیرو تحقیق بر روی موتورهای گازوئیلی را آغاز کرد. کیشیرو در مورد برنامه آینده خود با رئیس شرکت، ریسابورو مشورت نمود، ریسابورو در ابتدا بسیار محتاط بود و فریادهای اعتراض از داخل و خارج کمپانی بلند شد، اما کیشیرو بر تصمیم خود پافشاری می‌کرد و عقیده داشت که این تجارت برای کمپانی سودمند خواهد بود و از همه مهمتر دولت نیز آشکارا برای سیاستگذاری پیشبرد صنایع اتومبیل در تلاش بود. طولی نکشید که ریسابورو موافقت کرد و کیشیرو دپارتمان اتومبیل را در سال ۱۹۳۳ در قسمت کوچکی از کارخانه ریسندگی پدر، راه‌اندازی نمود. هدف او تولید اتومبیل‌های مناسب با شرایط ژاپن بود، در حالی‌که نکات مثبت اتومبیل‌های خارجی را نیز در نظر داشت.

در سال ۱۹۳۵ اولین کارخانه خودروسازی تویوتا، آغاز به کار کرد و سال بعد، لوگوی تویودا به تویوتا تغییر یافت. یک سال بعد، یعنی ۱۹۳۷ شرکت تویوتاموتور به طور رسمی افتتاح شد. بدین ترتیب یکی از موفق‌ترین کارخانجات ریسندگی ژاپن، در بین دو جنگ جهانی با تغییر گرایش، به کارخانه خودروسازی تبدیل گشت. تلاش و همت کیشیرو تویودا باعث شد، که از دل کارخانه پدر، کارخانه‌ای جدید، تأسیس شود.

در ابتدا خود کیشیرو به عنوان قائم مقام شرکت جدید عمل می‌کرد، که در سال ۱۹۴۱ به عنوان مدیرعامل، مشغول به کار شد. بلافاصله پس از راه‌افتادن شرکت جدید، اصول مدیریتی نوینی در روش مدیریت و اداره کارخانه، به کار گرفته شد.

در سال ۱۹۳۸ سیستم JIT عملیاتی شد. دو سال بعد، مؤسسه تحقیقاتی تویوتا افتتاح گردید. سال ۱۹۵۱ سیستم پیشنهاد ایده‌های خلاق در تویوتا فعال شد. ۱۹۷۳ مرکز طراحی و سال بعد نیز مرکز آموزش تویوتا، توسط کیشیرو راه‌اندازی گردید.

اولین محصول تجاری شرکت تویوتا، کامیون ۱٫۵ تنی جی۱ بود. در طی جنگ جهانی دوم تمام کارخانه در اختیار جنگ بود و برای ارتش ژاپن، کامیون تولید می‌کرد. تا چند سال بعد، از اتمام جنگ نیز، اجازه تولید خودرو به تویوتا داده نشد.

در سال ۱۹۵۲ با مرگ کیشیرو، مسئولیت شرکت بر عهده ایجی تویوتا پسر عموی او، قرار گرفت. ایجی به همراه پسر کیشیرو، شوئی شیرو تویوتا و طی سال‌های بعد، تویوتا را به یکی از شرکت‌های بزرگ خودروسازی جهان تبدیل کردند. در سال ۱۹۷۷ مرکز فنی تویوتا در ایالات متحده آمریکا افتتاح شد و سال ۱۹۸۴ همکاری تویوتا با جنرال موتورز در ایالات متحده صورت گرفت. پس از ایجی، تایچی اونو مسئولیت شرکت را به عهده داشت و در استقرار سیستم تولید تویوتا، بسیار همت گماشت و اصول راهنمای تویوتا را، در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد.

امروزه تویوتا بزرگترین تولید کننده خودرو در جهان است، که از وسایل نقلیه کوچک گرفته تا کامیون‌های بزرگ را در انواع مدل‌ها تولید می‌کند. شرکت تویوتا همچنین فعالیت‌های مختلفی در زمینه خدمات مخابراتی – خانه‌های پیش ساخته و قایق‌های تفریحی انجام داده است.

سیستم تولید

تویوتا یک شرکت معمولی تولید خودرو نیست. از همان آغاز راه‌اندازی شرکت، اصول و مبانی بکر مدیریتی در شرکت به کار گرفته شد. این همان وقتی بود، که کیشیرو تویودا جوان در کارخانه ریسندگی پدرش ساکیشی تویودا، با ایده‌گیری استفاده از نوار نقاله، خط مونتاژ تولید موتور گازوئیلی کوچکی را، با کمک مهندسان جوان دیگر راه‌انداخت.

پدر کیشیرو معتقد بود، هیچ فرایندی را نمی‌توان کامل نامید و همیشه جایی برای بهبود وجود دارد و همین اندیشه بهبود بود، که فرایند کایزن یا بهبود مستمر را در تویوتا نهادینه کرد.

ماجرای تولد شرکت جدید تولید خودرو در گوشه کوچکی از کارخانه ریسندگی پدر، اندیشه ساده و جمع و جور کارکردن و بی‌ریخت و پاش بودن و آراستگی محیط کار را، در ذهن و دل کارکنان شرکت جدید، جای داد و بدین ترتیب شرکت خودروسازی تویوتا، مدل سیستم تولیدی خاص خود را، به دنیا عرضه کرد.

بنیان سیستم تولید تویوتا، فلسفه حذف کامل اتلاف‌هاست! کیشیرو معتقد بود، شرایط ایده‌آل برای تولید وقتی است، که ماشین آلات و افراد با هم کار کنند، تا بدون هیچ‌گونه اتلافی ارزش افزوده ایجاد شود.

اونوتایشی، مهندس جوانی که در سال ۱۹۳۲ به تویوتا پیوست در توسعه اندیشه کایزن، در تویوتا نقش مهمی داشت. او با ابداع سیستم کانبان، بُعد دیگری از سیستم تولید تویوتا را عرضه کرد و با دمینگ و ایشیکاوا همکاری نزدیکی داشت.

تایچی اونو، پیشتاز سیستم تولید تویوتا در دهه ۱۹۵۰، بر این باور بود، که بزرگترین مشکل وقتی است، که هیچگونه مشکلی وجود نداشته باشد. او به طور مستمر به کارکنان می‌گفت به هر موضوعی که برخورد می‌کنید، پنج بار بپرسید «چرا؟» مثالی که خود او می‌زد؛ یک روبات جوشکاری بود، که در وسط کار متوقف می‌شود و با این پنج پرسش، ریشه مشکل به دست می‌آید.

  • چرا روبوت متوقف شد؟
زیرا مدار آن بیش از حد بار کشید و فیوز سوخت.
  • چرا مدار بیش از حد بار کشید؟
زیرا یاتاقان‌ها به خوبی روانکاری نشده بودند.
  • چرا یاتاقان‌ها خوب روانکاری نشده بودند؟
زیرا گردش پمپ روغن ناقص صورت می‌گیرد.
  • چرا گردش روغن به خوبی صورت نمی‌گیرد؟
زیرا خروجی آن با آشغال‌های فلزی مسدود شده است.
  • چرا خروجی آن مسدود شده است؟
زیرا فیلتری روی پمپ وجود ندارد.

بدین ترتیب پاسخ مشکل پیدا می‌شود. گرچه ابداع‌گر اصل پنج چرا، ساکیشی تویودا بود، ولی اونو این اصل را توسعه داد. اونو معتقد بود، علت ریشه‌ای مشکلات را کشف کردن، خود عامل و کلید حل مشکلات بعدی است... داده‌ها در تولید مهم است، اما واقعیت، مهم‌تر است. پس باید عمیق نگاه کرد و به ریشه رسید.

سیستم‌های تویوتا

در سیستم تولید تویوتا، موارد زیر به کار گرفته شده است:

تولید به هنگام

 
ساختمان شعبه تویوتا در فرانسه

تولید به هنگام روشی است، که در آن هر قطعه، درست در هنگامی که به آن نیاز است، تولید می‌شود و هیچ مقداری در انبار وجود ندارد. به عبارت دیگر، سؤال این است: چه چیز نیاز است؟ چه وقت نیاز است؟ چه مقدار نیاز است؟ بدین ترتیب می‌توان اتلاف‌ها را حذف کرد و بهره‌وری را افزایش داد. با صفر کردن موجودی انبار، هزینه‌های نگهداری کالا در انبار حذف می‌شود. لازمه این کار ارتباط بسیار قوی با تأمین کنندگان قطعات و مدیریت صحیح زنجیره تأمین است.

ایده تولید به هنگام توسط تایچی اونو به خوبی توسعه داده شد. شاید ایده اولیه طرح چنین رویکردی، کمبود فضا و امکانات تولید در بخشی از کارخانه تولید موتور خودرو بود، که کیشیرو تویودا در کارخانه ریسندگی پدر خویش راه‌انداخته بود.

کانبان

 
ساختمان مرکز فروش تویوتا در ایالات متحده، تورانس، کالیفرنیا

کانبان یک سیستم متفاوت و متمایز کنترل است. وقتی در ایستگاه کاری به قطعه‌ای نیاز است، این نیاز اطلاع داده می‌شود و سپس قطعه به سرعت تولید و حمل می‌شود، به گونه‌ای که وقفه‌ای در تولید پیش نیاید. کانبان یک لغت ژاپنی است، به معنی کارت، بلیط و علامت.

کانبان در سیستم تولید تویوتا ابزاری است، برای مدیریت جریان و تولید مواد. به کانبان، روش سوپرمارکت نیز گفته می‌شود، زیرا ایده اولیه از فروشگاه‌های تجاری بزرگ گرفته شده که از کارت‌های کنترل استفاده می‌کنند و کلیه اطلاعات مربوط به محصول مثل اسم، کد، محل انبار و مانند آن، در کارت نوشته می‌شود.

جیدوکا

 
شعبه تویوتا در شهر اوساکا

این مفهوم توسط مؤسس تویوتا، ساکیشی تویودا مطرح شد. جیدو به مفهوم اتوماسیون است و جیدوکا یعنی اتوماسیون با نگرش انسانی؛ یعنی ماشینی که به آسانی حرکت می‌کند و تحت پایش و نظارت یک اپراتور است. جیدوکا بر دیدن مسائل تمرکز دارد و به ساخت محصولات بسیار کیفی منجر می‌شود. در این دیدگاه کیفیت باید در طی فرایند تولید به دست آید.

درآمد

 
ساختمان مرکزی لکسوس، در توکیو

درآمد شرکت تویوتا در سال ۲۰۱۲ معادل ۱۹۷٫۲۹ میلیارد دلار و سود خالص آن ۳ میلیارد دلار بوده است. هم اکنون تویوتا پس از گروه فولکس‌واگن با درآمد ۲۴۷٫۷۷ میلیارد دلار و سود خالص ۲۸٫۱۳ و جنرال موتورز با درآمد ۱۵۰٫۲۷۶ میلیارد دلار و سود خالص ۷٫۵۸۵ میلیارد دلار سومین خودروساز برتر جهانی و نخستین خودروساز ژاپن محسوب می‌شود.

رشد روزافزون تویوتا به گونه‌ای است، که به زودی رقیب دوم خود را پشت سر خواهد گذاشت و دور نیست، که با عقب گذاشتن جنرال موتورز به غول برتر خودروسازی جهان تبدیل شود.

تویوتا در سراسر ژاپن ۱۲ کارخانه تولیدی دارد. بازار خارجی تویوتا ۱۷۰ کشور و منطقه را در برمی گیرد. شرکت‌های تولیدی خارجی سازنده تویوتا ۵۲ شرکت و در ۲۷ کشور جهان پراکنده می‌باشند. در سال ۲۰۰۵، در ژاپن ۶۵۷۹۸ نفر در کارخانه‌های شرکت کار می‌کرده‌اند، که با احتساب ۵۲۳ شرکت زنجیره تأمین، که ۲۳۱ شرکت آن در خارج از ژاپن مستقر است، این تعداد به ۲۸۵۹۷۷ نفر می‌رسد.

در سال ۲۰۰۵، تویوتا ۸۱۲ میلیارد ین در زمینه تحقیق و توسعه هزینه کرده است. آخرین دستاورد فناوری تویوتا، تولید خودروی هیبریدی سینرژی است، متشکل از دو منبع قدرت: موتور الکتریکی و موتور گازی / بنزینی. در این فناوری امکان صرفه‌جویی در مصرف سوخت، صدای کمتر و رانندگی بهتر، تعبیه شده است.

مدیریت ارشد

 
آکیو تویودا، مدیرعاممل تویوتا

بنیانگذار اولیه شرکت، ساکیشی تویوداست، که اولین کارخانه ریسندگی اتوماتیک در ژاپن را بنام صنایع تویوتا به راه‌انداخت. بسیاری از ایده‌های خوب مدیریتی، مانند بهبود مستمر که بعدها در تویوتا به کار گرفته شد، از اوست. ساکیشی می‌گفت: پنجره را بازکن، دنیای بزرگی در بیرون وجود دارد... !

کیشیرو تویودا پسر ساکیشی، در گوشه‌ای از کارخانه پدر، خط تولید موتور گازوئیلی راه انداخت و در سال ۱۹۳۵ با تولید اولین خودرو مدل تویوتا ای۱ و سال بعد مدل تویوتا ای‌ای رؤیای تولید یک خودرو شخصی را تحقق بخشید.

هم اکنون آکیو تویودا، مدیرعامل تویوتاست. وی که نوه کیشیرو تویودا می‌باشد، پس از کاتسواکی واتانابه به این سمت، منصوب شد.

برخی از شعارهای تویوتا در طی این سالها که از زبان مدیران عامل بیان شده چنین است:

  • مشتری حرف اول را می‌زند، سپس نوبت فروشنده است و در آخر سازنده قرار دارد.
  • راه کسب تجربه، مواجهه با چالشهاست.
  • خودت، با تلاش خود، از حرمت خود دفاع کن.
  • ما دستاوردهای بزرگ را با زحمات خود به دست آورده‌ایم.
  • کیفیت در حین فرایند ساخته می‌شود.

آینده

 
تویوتا کمری، مسابقات نس‌کار ۲۰۰۸، متعلق به تیم ردبول

تویوتا چشم‌انداز جهانی خود را برای سال ۲۰۱۳ ارائه داده است. این چشم‌انداز تصویر جدیدی برای تویوتا در آینده ترسیم می‌کند: خلق خودروها و جامعه خودرو محور که در آن افراد می‌توانند با سهولت و ایمنی رانندگی کنند. برای دستیابی به این مقصد، باید موازانه‌ای بین کمینه کردن و بیشینه کردن وجود داشته باشد.

کمینه کردن، چشم‌انداز و فلسفه تلاش‌های تویوتاست! در به حداقل رساندن جنبه‌های منفی خودرو مانند تأثیرات مخرب زیست محیطی، ترافیکی و تصادفات. بیشینه کردن، فلسفه و چشم انداز تویوتاست. در بیشتر کردن جنبه‌های مثبت خودرو، مانند راحتی، سرگرمی، مشعوف ساختن و مهیج کردن. تشدید مؤثر این دو رویکرد، حرکت پایدار را در پی دارد.

در ۴ ژانویه ۲۰۱۳ شرکت تویوتا خودروی خودگردانی را معرفی کرد که قادر است محیط اطرافش را مورد ارزیابی قرار داده و نسبت به تغییرات آن واکنش نشان دهد. این خودرو همچنین می‌تواند نقش یک هشداردهنده را برای راننده خود ایفا کند و با دیگر وسایل نقلیه ارتباط برقرار نماید.[۳]

خودروهای تولید شده

 
 
تویوتا ۴رانر ۲۰۱۰

خودروهای تویوتا که تاکنون از طریق درگاه تویوتا استور، در سطح بین‌المللی بفروش رفته است، عبارتند از:

تویوتا سده، تویوتا کراون مجستا، تویوتا کراون، تویوتا پریوس، تویوتا آلیون، تویوتا آریس، تویوتا کورولا (ای۱۲۰)، تویوتا پوتر، تویوتا پرویا، تویوتا آیسیز، تویوتا افجی کرویزر، تویوتا لندکروزر، تویوتا ترکر، تویوتا لندکروزر پرادو، تویوتا دینا، تویوتا استوت، تویوتا ۲۰۰۰جی‌تی، تویوتا کارینا ای‌دی، تویوتا گایا، شورولت کاوالیر، تویوتا مسترآس، تویوتا هیلوکس، تویوتا مگاکروزر.

خودروهایی که از درگاه تویوپت استور، در سطح بین‌المللی بفروش رفته است، عبارتند از:

تویوتا مارک ایکس، تویوتا پرمیو، تویوتا پریوس، تویوتا بلتا، تویوتا مارک ایکس زدآی‌او، تویوتا راکتیس، تویوتا آریس، تویوتا پوتر، لکسوس آرایکس، تویوتا راو ۴، دایهاتسو تریوس، تویوتا آلفارد، تویوتا های‌آس، دایهاتسو موو، تویوتا کورونا ای‌ایکسی‌وی، تویوتا ترسل، تویوتا اوپا، تویوتا آوالن، دایهاتسو تریوس، تویوتا ایست، تویوتا پلاتز، تویوتا هیلوکس، تویوتا پاسو، لکسوس ال‌اس.

خودروهایی که از درگاه تویوتا کرولا استور، در سطح بین‌المللی بفروش رفته است، عبارتند از:

تویوتا کمری، تویوتا پریوس، تویوتا کورولا (ای۱۴۰)، تویوتا بلتا، تویوتا پروبوکس، تویوتا راکتیس، تویوتا سرا، تویوتا راو ۴، تویوتا پرویا، تویوتا مسترآس، دایهاتسو (تمامی، تویوتا پابلیکا، تویوتا ترسل، لکسوس ای‌اس، تویوتا کمری (ایکسوی۱۰)، تویوتا اسپرینتر مارینو، تویوتا راو ۴، تویوتا هایلندر، تویوتا اسپورت ۸۰۰، تویوتا سوپرا،

خودروهایی که از درگاه نتز استور و formerly تویوتا ویستا استور، در سطح بین‌المللی بفروش رفته است، عبارتند از:

تویوتا پریوس، تویوتا ایست، تویوتا آریس، تویوتا اونسیس، تویوتا رام، تویوتا دبلیوآی‌اس‌اچ، تویوتا راو ۴، تویوتا آلفارد، تویوتا آی‌کیو، تویوتا کورولا (ای۱۲۰)، تویوتا یاریس ورسو، لکسوس آی‌اس، تویوتا کورن، لکسوس جی‌اس، تویوتا ام‌آر۲، تویوتا ام‌آر۲، تویوتا استارلت، تویوتا ویستا، تویوتا کرستا، تویوتا اسپرینتر مارینو، تویوتا کورولا (ای۹۰)، تویوتا گرانویا، تویوتا لایت‌ایس، زاترن سری اس.

تویوتا و لکسوس در حال حاضر ۲۰ مدل مختلف هیبریدی را در ۸۰ کشور جهان به فروش می‌رسانند که پر فروش‌ترین آنها تویوتا پریوس هیبریدی است. این خودرو تأثیر مهمی در افزایش فروش خودروهای هیبریدی تویوتا داشته است.[۴]

میزان فروش

 
ساختمان تویوتا داچلند، در شهر کلن
سالمجموعژاپنایالات متحده آمریکا
تولیدفروشتولیدفروشفروش
۱۹۳۵     ۲۰    
۱۹۳۶     ۱٬۱۴۲    
۱۹۳۷     ۴٬۰۱۳    
۱۹۳۸     ۴٬۶۱۵    
۱۹۳۹     ۱۱٬۹۸۱    
۱۹۴۰     ۱۴٬۷۸۷    
۱۹۴۱     ۱۴٬۶۱۱    
۱۹۴۲     ۱۶٬۳۰۲    
۱۹۴۳     ۹٬۸۲۷    
۱۹۴۴     ۱۲٬۷۲۰    
۱۹۴۵     ۳٬۲۷۵    
۱۹۴۶     ۵٬۸۲۱    
۱۹۴۷     ۳٬۹۲۲    
۱۹۴۸     ۶٬۷۰۳    
۱۹۴۹     ۱۰٬۸۲۴    
۱۹۵۰     ۱۱٬۷۰۶    
۱۹۵۱     ۱۴٬۲۲۸    
۱۹۵۲     ۴۲٬۱۰۶    
۱۹۵۳     ۱۶٬۴۹۶    
۱۹۵۴     ۲۲٬۷۱۳    
۱۹۵۵     ۲۲٬۷۸۶    
۱۹۵۶     ۴۶٬۷۱۶    
۱۹۵۷     ۷۹٬۵۲۷    
۱۹۵۸     ۷۸٬۸۵۶    
۱۹۵۹     ۱۰۱٬۱۹۴    
۱۹۶۰     ۱۵۴٬۷۷۰    
۱۹۶۱     ۲۱۰٬۹۳۷    
۱۹۶۲     ۲۳۰٬۳۵۰    
۱۹۶۳     ۳۱۸٬۴۹۵    
۱۹۶۴     ۴۲۵٬۷۶۴    
۱۹۶۵     ۴۷۷٬۶۴۳    
۱۹۶۶     ۵۸۷٬۵۳۹    
۱۹۶۷     ۸۳۲٬۱۳۰    
۱۹۶۸     ۱٬۰۹۷٬۴۰۵    
۱۹۶۹     ۱٬۴۷۱٬۲۱۱    
۱۹۷۰     ۱٬۶۰۹٬۱۹۰    
۱۹۷۱     ۱٬۹۵۵٬۰۳۳    
۱۹۷۲     ۲٬۰۸۷٬۱۳۳    
۱۹۷۳     ۲٬۳۰۸٬۰۹۸    
۱۹۷۴     ۲٬۱۱۴٬۹۸۰    
۱۹۷۵     ۲٬۳۳۶٬۰۵۳    
۱۹۷۶     ۲٬۴۸۷٬۸۵۱    
۱۹۷۷     ۲٬۷۲۰٬۷۵۸    
۱۹۷۸     ۲٬۹۲۹٬۱۵۷    
۱۹۷۹     ۲٬۹۹۶٬۲۲۵    
۱۹۸۰     ۳٬۲۹۳٬۳۴۴    
۱۹۸۱     ۳٬۲۲۰٬۴۱۸    
۱۹۸۲     ۳٬۱۴۴٬۵۵۷    
۱۹۸۳     ۳٬۲۷۲٬۳۳۵    
۱۹۸۴     ۳٬۴۲۹٬۲۴۹    
۱۹۸۵     ۳٬۶۶۵٬۶۲۲    
۱۹۸۶     ۳٬۶۶۰٬۱۶۷    
۱۹۸۷     ۳٬۶۳۸٬۲۷۹    
۱۹۸۸     ۳٬۹۵۶٬۶۹۷[۵] ۲٬۱۲۰٬۲۷۳[۵]  
۱۹۸۹     ۳٬۹۷۵٬۹۰۲[۵] ۲٬۳۰۸٬۸۶۳[۵]  
۱۹۹۰     ۴٬۲۱۲٬۳۷۳[۵] ۲٬۵۰۴٬۲۹۱[۵]  
۱۹۹۱     ۴٬۰۸۵٬۰۷۱[۵] ۲٬۳۵۵٬۳۵۶[۵]  
۱۹۹۲     ۳٬۹۳۱٬۳۴۱[۵] ۲٬۲۲۸٬۹۴۱[۵]  
۱۹۹۳     ۳٬۵۶۱٬۷۵۰[۵] ۲٬۰۵۷٬۸۴۸[۵]  
۱۹۹۴     ۳٬۵۰۸٬۴۵۶[۵] ۲٬۰۳۱٬۰۶۴[۵]  
۱۹۹۵     ۳٬۱۷۱٬۲۷۷[۵] ۲٬۰۶۰٬۱۲۵[۵]  
۱۹۹۶     ۳٬۴۱۰٬۰۶۰[۵] ۲٬۱۳۵٬۲۷۶[۵]  
۱۹۹۷     ۳٬۵۰۲٬۰۴۶[۵] ۲٬۰۰۵٬۹۴۹[۵]  
۱۹۹۸ ۵٬۲۱۰٬۰۰۰[۶]        
۱۹۹۹ ۵٬۴۶۲٬۰۰۰[۷]        
۲۰۰۰ ۵٬۹۵۴٬۷۲۳[۸]       ۱٬۶۱۹٬۲۰۶[۹]
۲۰۰۱ ۵٬۸۴۷٬۷۴۳[۱۰]   ۴٬۰۴۶٬۶۳۷[۱۰] ۲٬۲۹۱٬۵۰۳[۱۰] ۱٬۷۴۱٬۲۵۴[نیازمند منبع]
۲۰۰۲ ۶٬۳۰۹٬۳۰۷[۱۱]   ۴٬۱۳۸٬۸۷۳[۱۱] ۲٬۲۱۸٬۳۲۴[۱۱] ۱٬۷۵۶٬۱۲۷[۱۲]
۲۰۰۳ ۶٬۸۲۶٬۱۶۶[۱۳]   ۴٬۲۴۴٬۶۶۷[۱۳] ۲٬۳۰۵٬۶۳۵[۱۳] ۱٬۸۶۶٬۳۱۴[نیازمند منبع]
۲۰۰۴ ۷٬۵۴۷٬۱۷۷[۱۴]   ۴٬۴۵۴٬۲۱۲[۱۴] ۲٬۳۸۷٬۵۵۶[۱۴] ۲٬۰۶۰٬۰۴۹[۱۵]
۲۰۰۵ ۸٬۲۳۲٬۱۴۳[۱۶]   ۴٬۶۱۱٬۰۷۶[۱۶] ۲٬۳۶۸٬۸۱۷[۱۶] ۲٬۲۶۰٬۲۹۶[نیازمند منبع]
۲۰۰۶ ۹٬۰۱۷٬۷۸۶[۱۷]   ۵٬۰۸۵٬۶۰۰[۱۷] ۲٬۳۶۸٬۷۰۶[۱۷] ۲٬۵۴۲٬۵۲۴[۱۸]
۲۰۰۷ ۹٬۴۹۷٬۷۵۴[۱۹]   ۵٬۱۱۹٬۶۳۱[۱۹] ۲٬۲۶۱٬۵۱۵[۱۹] ۲٬۶۲۰٬۸۲۵[۲۰]
۲۰۰۸ ۹٬۲۲۵٬۲۳۶[۲۱]   ۴٬۹۱۱٬۸۶۱[۲۱] ۲٬۱۵۳٬۱۹۷[۲۱] ۲٬۲۱۷٬۶۶۲[۲۲]
۲۰۰۹ ۷٬۲۳۴٬۴۳۹[۲۳]   ۳٬۵۴۳٬۱۹۹[۲۳] ۱٬۹۹۶٬۱۷۴[۲۳] ۱٬۷۷۰٬۱۴۷[۲۴]
۲۰۱۰ ۸٬۵۵۷٬۳۵۱[۲۵] ۸٬۴۱۸٬۰۰۰[۲۶] ۴٬۰۴۷٬۳۴۳[۲۷] ۲٬۲۰۳٬۸۴۹[۲۷] ۱٬۷۶۳٬۵۹۵[۲۸]
۲۰۱۱ ۷٬۸۵۸٬۰۹۱[۲۹]   ۳٬۴۸۳٬۴۶۴[۲۹] ۱٬۷۸۳٬۵۲۱[۲۹] ۱٬۶۴۴٬۶۶۱[۳۰]
۲۰۱۲ ۹٬۹۰۹٬۴۴۰[۳۱] ۹٬۷۴۸٬۰۰۰[۳۱] ۴٬۴۲۰٬۱۵۸[۳۱] ۲٬۴۱۱٬۸۹۰[۳۱] ۲٬۰۸۲٬۵۰۴[۳۲]
سالتولیدفروشتولیدفروشفروش
مجموعژاپنایالات متحده آمریکا

تویوتا در ایران

شرکت ایرتویا نمایندگی انحصاری فروش محصولات تویوتا را در ایران، برعهده دارد. شرکت ایرتویا در سال ۱۳۵۲ توسط اصغر حدادزاده با هدف واردات فناوری و تکنولوژی به ایران، با اخذ نمایندگی مجاز و انحصاری تویوتا در ایران، در خیابان عباس‌آباد تهران تأسیس گردید. پس از ورود ۴ دستگاه خودروی تویوتا سیلیکا در سال ۱۳۵۳ به عنوان نمونه، عملاً واردات خودروی تویوتا به ایران آغاز گردید. سپس فعالیت‌های بازرگانی لیفتراک و مونتاژ کامیون‌های تویوتا و نیز راه‌اندازی شبکه فروش خودرو، قطعات یدکی و خدمات پس از فروش، شکل گرفت.

در خلال سال‌های ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۸ سالانه حدود ۴۰٫۰۰۰ دستگاه خودروی تویوتا به ایران وارد شد. در طی سالهای ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۹ با محدودیت واردات خودروهای خارجی به کشور، فعالیت‌های شرکت ایرتویا تنها به تأمین قطعات یدکی خودروهای موجودمحدود شد. طی سال‌های ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۴ با آزاد شدن واردات خودرو، بار دیگر واردات خودروهای تویوتا آغاز شد. با صدور مجوز صنفی برای امکان واردات مجدد خودرو در سال ۱۳۸۳، بار دیگر واردات صنعتی خودروی تویوتا آغاز شد، که همچنان نیز ادامه دارد.



:: موضوعات مرتبط: | بازدید : 234
:: برچسب‌ها: ,
صفحه قبل 1 صفحه بعد
اطلاعات کاربری
نام کاربری :
رمز عبور :
تکرار رمز :
ایمیل :
کد امنیتی : *
تاریخچه آئودی بازدید: 132
تاریخچه بی ام و بازدید: 215
تاریخچه تویوتا بازدید: 186